Thursday, July 17, 2008

Το χρονικό μιας μετακόμισης

Έστω (αυτό το υποθετικό μου έχει κολλήσει από την ερευνητική μου υπόσταση) νεαρός όμορφος, μελαχρινός, με λάγνο βλέμμα και θεληματικό πιγούνι (καλά αυτό είναι άσχετο από την ιστορία, αλλά να μην έχω έναν "ουάου" πρωταγωνιστή?), που κάνει καριέρα σε χώρα της Ευρώπης.
Ας υποθέσουμε τώρα, ότι ο νεαρός μας μένει σε σπίτι 29 (ολόκληρων!) τετραγωνικών, έχει την κρεβατάρα του (χωράνε 2 άνθρωποι στο πλάι), την καναπεδάρα του (δέρμα αυθεντικό, όχι βλακείες!), τη γραφειάρα του (πόσα και πόσα ερευνητικά αποφθέγματα έχουν γραφτεί εδώ πάνω...), και ας μην συζητήσω για τις 3 βιβλιοθήκες, το τραπέζι, τις καρέκλες, την ντουλάπα, το φωτιστικό δαπέδου... Αυτό δεν είναι σπίτι, είναι παλάτι! Πού να βρεις τέτοιες ευκαιρίες στις μέρες μας?
Ο νεαρός μας κύριος μένει σε αυτό το παλάτι κάποιο (μεγάλο) διάστημα, και όπως είναι λογικό (γιατί είναι και νοικοκύρης) έχει γεμίσει βιβλία τις βιβλιοθήκες, σκέυη τα ντουλάπια, τρόφιμα το κελάρι (!) κτλ. κτλ. Όλα πράγματα μοναδικά και άξια θαυμασμού!

Ο νεαρός μας κύριος "αποφασίζει" (π.χ., για το λόγο που λέγεται "ελληνικός στρατός") να μετακομίσει, και όχι μόνο να αλλάξει σπίτι (το βλάκα! μα τέτοιο παλάτι?) αλλά και χώρα (το μακρύ χέρι του στρατού σε αρπάζει όπου κι αν βρίσκεσαι). Βάζει κάτω τις ημερομηνίες, κάνει το πρόγραμμα του και κλείνει τα εισιτήρια του.
Έχει μπροστά του καπόιες μέρες (όχι πολλές!) να πακετάρει πράγματα, να φορτώσει το αυτοκίνητό του, να οδηγήσει ως την Ιταλία, να περάσει με το πλοίο στην Ελλάδα και να υπηρετήσει την πατρίδα μετα.

Στο τόσο ευρύχωρο παλάτι, ανάμεσα στην κρεβατάρα, την καναπεδάρα και τη γραφειάρα, αρχίζουν να μαζεύονται βαλίτσες, σακούλες, κούτες... Σωρός τα πράγματα! Μα να θες να περάσεις να ξαπλώσεις ο άνθρωπος πρέπει να πετάξεις σαν την ακρίδα πάνω από το χαμό. Να θες να ανοίξεις το παράθυρο να πάρεις αέρα που λέει ο λόγος... Άστο καλύτερα, άνοιξε την εξώπορτα και βγες στο δρόμο. Και ναι, είναι το σπίτι το λεγόμενο "τσαντίρι"!

Ο νεαρός (αααχ, πόσο λάγνο το βλέμμα του!) αποφασίζει (αν και είναι πράγματα αξίας!) να χαρίσει τα πράγματα του στους φίλους του που ζουν στην ίδια πόλη (πόσο ανοιχτοχέρης Θέε μου! μα κανένα ελάττωμα δεν έχει αυτός ο τύπος?). Και αρχίζουν να καταφτάνουν οι φίλοι στο σπίτι... Σκοτωμός! Για αλλού τα πιάτα τράβηξαν, για αλλού η σιδερώστρα! Περάστε κόσμε! Μοναδική ευκαιρία λέμε, τα δίνουμε όλα κοψοχρονιά! Και είναι το σπίτι "πανηγύρι"!

Για να δούμε εγώ θα προλάβω τίποτα? Ή ακόμα καλύτερα να αρπάξω το νεαρό τον ίδιο? Αλλά πρόλαβε (πανάθεμά τον!) ο ελληνικός στρατός...

7 comments:

  1. Καταστροφή αυτός ο στρατός!!!

    ReplyDelete
  2. Αυτό είναι κανονικό πλιάτσικο και κανονικά όλοι αυτοί οι μιαροί ανθέλληνες, που έχουν ήδη αντικαταστήσει τον μελαχρινό με το θεληματικό πηγούνι,θα έπρεπε να ντρέπονται...

    Επιτέλους...σιδερώστρα!

    ReplyDelete
  3. Εγώ πάλι δε θα τρέξω να προλάβω αυτή τη φορά!
    Είχα τα ..τυχερά μου στην προηγούμενη μετακόμιση (νεαρού, νεαράς δεν έχει σημασία :-) ) !!

    ReplyDelete
  4. @lingua franca Δε λες τίποτα! Ααααχ!

    @biologos Κανονικό, κανονικότατο! Αλλά τι να κάνουν και αυτοί? Δε φταίνε, η ανάγκη τους έκανε να φέρονται τοιουτοτρόπως ;)

    @pgaval Κρύβε λόγια εσυ! (και εγώ εδώ να σφυράω αδιάφορα?) :P

    ReplyDelete
  5. τον καναπέ με το αληθινό δέρμα τον δώσατε;

    ReplyDelete
  6. χαχαχα....
    Πραγματικα ανατρεπτικοτατη δημοσιευση.. Φαντασιωθηκα και γω η κακομοιρα κανενα σαν τον Ντεπ, στο τελος να βγαζει και τα εσωρουχα του στην φορα...

    Μαιστα, ο ελληνικος στρατος... Να σου πω την αληθεια (επειδη μενω με γονεις δυστυχως, μα το ηλιθιο μου κεφαλι!) εχω ενα ψιλοαγχος γιατι θελουν να βαψουν το σπιτι... Οι τοιχοι μου, ειναι ολοι ζωγραφισμενοι, και εγω φευγω απο το σπιτι για καποιες μερες....

    Λες να τους δημευσω καλυτερα?!?!

    ReplyDelete
  7. @πετρούλα ο καναπές με το αληθινό δέρμα δεν ήταν ιδιοκτησία του νεαρού (άτσα, και επιπλωμένο το παλάτι!!!), οπότε έμεινε στη θέση του απείραχτος...

    @ροδοψαράκι τώρα τι να σου πω? οι τοίχοι είναι κάπως δύσκολη περίπτωση... το σκέφτομαι, το ξανασκέφτομαι και λέω μήπως είναι καλύτερα να κλειδώσεις το δωμάτιο και να καταπιείς το κλειδί???

    p.s. sorry για τις αργές απαντήσεις! αυτές τις μέρες είμαι σε ταξίδι και έχω μια κάποια δυσκολία με το net. θα επανέλθω με ιστορίες "εξωτικές"... ;)

    ReplyDelete