Friday, October 3, 2008

Περί διακόσμησης ο λόγος...

Είναι γνωστο πως η Ελληνίδα μάνα (ίσως και όλες οι μάνες του κόσμου, αλλά για αυτό δεν έχω στοιχεία) (α) το παιδί της το βλέπει πάντα παιδί, (β) το μέλημα της είναι η μαγειρική και (γ) το χόμπυ της είναι η συλλογή από σεμε(νε)δάκια, τραπεζομάντηλα, καρέ κτλ. Όλα γνωστα, περασμένα από γενιά σε γενιά και μέχρι ενός σημείου αποδεκτά...

"Λες και εγώ όταν γίνω μάνα να κάνω τα ίδια?", μια σκέψη που εδώ και χρόνια βασανίζει το μυαλό μου... Καλά όλα τα άλλα, μα να αποκτήσω ξαφνικά λατρεία για τα σεμε(νε)δάκια? Και δηλαδή δεν έχουν κάτι κακό τα σεμε(νε)δάκια, να μην παρεξηγηθώ δηλαδή, αλλά πώς να το κάνουμε? Πάνω στο λαπτόπ και κάτω από τον ρούτερ δεν πάνε! Πάει και τελείωσε! Δώσαμε μάχη στο σπίτι να φύγει αυτό το ρημάδι το τριγωνάκι που κρεμόταν μπροστά από την τηλεόραση! Χρόνια ολόκληρα δεν είχαμε ολοκληρωμένη άποψη για το τι βλέπαμε! Χρόνια ολόκληρα ο πατέρας μου έψαχνε το σκορ στη μπάλα! Χρόνια ολόκληρα δεν ήξερα ότι ο Πήτερ Παν μπορεί να πετάει, νόμιζα πως απλά κρυβόταν :)

Ήρθε η Ελληνίδα μάνα μια φορά και έναν καιρό στο σπίτι που νοίκιαζα και κόντεψε να μου μείνει! Μα δεν είχα στρώσει ούτε ένα σεμέν! Ούτε καν στο τραπεζάκι του σαλονιού! "Βρε η διακόσμηση είναι μίνιμαλ", "Βρε είναι φοιτητικό το δωμάτιο", τίποτα δεν έπιασε! 2 ποτήρια νερό για να την συνεφέρω τότε και ακόμα το συζητάει με το ίδιο πάθος σήμερα...

Εγώ ήμουν μακρία και γλίτωσα, η αδελφή μου όμως έχει γεμίσει μια ντουλάπα εργόχειρα. Τα πάει η Ελληνίδα μάνα κάθε φορά που της κάνει επίσκεψη μήπως και πετύχει το γούστο της κόρης και αξιωθεί και στρώσει τίποτα σε αυτό το ρημάδι το τραπεζάκι του σαλονιού, αλλά αυτή συστηματικά τα αποθηκεύει στην ίδια πάντα ντουλάπα. Να βγει στη λαϊκή που λέει ο λόγος ένα Σάββατο, θα το κάνει το μεροκάματο!

Έπιασα καινούρια δουλειά και ήρθε η Ελληνίδα μάνα να δει τον εργασιακό μου χώρο. Τι λες τώρα? Να μην έχει άποψη για το αν προσέχουν το παιδί? Έχε χάρη που είμαι μόνη μου αυτήν την περίοδο στον εργασιακό χώρο και δεν "κινδύνεψα" :)
Την συνεπήρε την Ελληνίδα μάνα ο χώρος: ευάερος, ευήλιος, με ωραία θέα, καθαρός και ευρύχωρος. Τι άλλο να θέλει για το παιδί της? Αντέ να το πείσει να παίρνει και ένα κολατσιό φτιαγμένο από τα χεράκια της. Άντε να το πείσει να έρχεται νωρίς στο σπίτι το μεσημέρι για φαγητό.
- Και βρε παιδί μου, καλό το γραφείο αλλά κάπως άχρωμο. Να, ολόκληρο τραπέζι στη μέση ...
- Τραπέζι συσκέψεων το λένε μαμά.
- Ναι, καλά! Όλο συσκέψεις θα κάνετε? Και τι σε πειράζει, αν δεν έχετε συσκέψεις, να βγάζεις εσύ το φαγητό σου και να τρως αφού δεν έρχεσαι νωρίς στο σπίτι το μεσημέρι? Και βρε παιδί μου, να σας φέρω ένα σεμέν και ένα βάζο να βάλετε εδώ πάνω!

Ο διάλογος είναι πραγματικός και όποια σχόλια από μέρους μου περιττά... Μόνο να γελάσω μπορώ! :D

11 comments:

  1. Χαχαχα! Έχεις δίκιο, έτσι είναι το 99,9% των Ελληνίδων μανάδων! Αλλά τα γράφεις με πολύ ωραίο τρόπο και χιούμορ! Πολύ ωραίο blog! Καλώς σε βρήκα!

    ReplyDelete
  2. Μέρα έμπαινε, μέρα έβγαινε κι εγώ αναρρωτιόμουν: Πότε θα έχουμε πάλι νέα από αυτό το κορίτσι; Επανήλθες όμως δρυμήτερη, που βγαίνει από το μητέρα... Και καθώς είναι γνωστό, δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος να πληρώνεις ψυχολόγο, εκτός από τη μανούλα!
    Κι εμένα τα ίδια μου έκανε... Ήρθε 10 μέρες διακοπές και κονόμησα 3 τραπεζομάντηλα και ένα σεμεδάκι... Μεγάλη επιτυχία! Χώρο νάχουμε στις ντουλάπες, να τις γεμίζουμε!
    Χαιρετίσματα και καλό κουράγιο στην αδελφή... θα έρθουν και τα δικά σου πάντως ξανά...Και πού να δεις γέλιο αν ταιριάξουν μάνα και πεθερά: η μια θα διαλέξει τα έπιπλα και η άλλη τα σεμεδάκια! Και μην περιμένεις να σε ρωτήσουν: τι δηλαδή; επειδή είναι δικό σου το σπίτι θα κάνεις ότι θέλεις; Αμ δε!

    ReplyDelete
  3. Χαχαχαχα.. Σεμεδακια και ξερο ψωμι! Πως θα γινει πατρικο σπίτι χωρις συνθετο με ποτηρια και εκατομμυρια σεμεδακια να κρεμονται περηφανα και τριγωνικα;!! Στην αρχη κι η δικια μου μανα ηθελε τετοιου ειδους λεπτομεριες να προσθεσω στο σπίτι μου, αλλά μετα από πολλές παροτρυνσεις του Σπύρου από το Αλλαξε το και πολύ μπουρου-μπουρου από εμενα , εχει πλεον υποχωρησει! Καλο σαββατοκυρικο!

    ReplyDelete
  4. Εμένα ευτυχώς κεντά μόνο η γιαγιά και τα φυλάει για την προίκα μας!
    Αλλά ολόκληρο τραπέζι συσκέψεων ρε παιδί μου κι ούτε ένα εργόχειρο? Ντροπή και όνειδος!

    ReplyDelete
  5. @γυάλινο δάκρυ
    Ευχαριστώ πολύ για τα καλά΄σου λόγια! Καλώς όρισες στην παρέας μας :)

    @katerina
    Καλέ εδώ είμαι! Απλά η έμπνευση πάει και έρχεται και ανάλογα κάνουν και τα χαμογελάκια...
    Λες να μπλέξω άσχημα με μαμά και πεθερά? Και καλά τη μάνα την ελέγχω, με την πεθερά πώς? Προβληματίστηκα τώρα...

    @μπουρμπουλήθρα
    Μα ναι, η 'κρυσταλιέρα' και το σεμέν έχουν διακόσμήσει σπίτια και σπίτια και έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές! Λες τελικά να αφήσω τη μάνα μου να το στρώσει το τραπέζι συσκέψεων?

    @drSpock
    Και νομίζεις πως επειδή κεντάει μόνο η γιαγιά θα τη γλιτώσεις έτσι απλά? Τι νομίζεις πως θα τα κάνει όλα αυτ΄απου φτιάχνει όταν με το καλό παντρευτείς? Τσάμπα στραυωμάρα τόσα χρόνια η γυναίκα?

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους! :)

    ReplyDelete
  6. Γερό στομάχι,γερά νεύρα,χιούμορ,υπομονή,μάνα είναι αυτή και μάλιστα Ελληνίδα!Δεν παίζεται!

    ReplyDelete
  7. Ναι, κυρίως με χιούμορ και υπομονή πρέπει να αντιμετωπίζει κανείς την Ελληνίδα μάνα... Άλλωστε τι θα κάναμε χωρίς αυτήν, τις συνήθειες και τις ατάκες της?

    ReplyDelete
  8. Εγώ πάλι το μόνο που έχω να πω, είναι ότι γέλασα με την ψυχή μου...
    Όλα αυτά ισχύουν και ναι εγώ είμαι αυτή που έχω γεμίσει τη ντουλάπα με σεμενεδάκια και καρέ...
    Μα να μην αλλάζω γνώμη...
    Πως μπορώ και πίνω καφέ χωρίς να βάλω ένα καρεδάκι πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού???
    Κάθε φορά που το συζητάμε η μάνα μου με κοιτάει σα να βλέπει εξωγήινο...
    :-)

    ReplyDelete
  9. Γεια σου αδελφή εξωγήινη!
    Αφού ακόμα μπορείς και γελάς με τα σεμ(νε)δάκια είμαστε σε καλό δρόμο :D

    ReplyDelete
  10. Τι μου θύμησες τώρα...
    Ατέλειωτους καυγάδες με τη δική μου Ελληνίδα μάνα όταν ήμουν μικρή γιατί δεν κεντούσα έστω ένα σεμενάκι! Τι θα είχα να στρώσω στο σπιτικό μου;;
    Που εγώ!! Να γράφω ποιήματα ναι, να ζωγραφίζω ναι, να παίζω έξω στις αλάνες με τ' αγόρια ναι, αλλά για κέντημα ούτε ...κουβέντα!!
    Αποτέλεσμα όταν παντρεύτηκα η πεθερά με φόρτωσε ένα μπαούλο "σεμενάκια" προίκα του γυόκα της που κάθε φορά που κατέφθανε σπίτι έπρεπε να τα έχω μοστραρισμένα σε περίοπτες θέσεις!!! Χαχαχαχα!!
    Άσε πέρασαν χρόνια για να ελευθερωθώ και να τα ξαναβάλω στο μπαούλο τους!!
    Χάρηκα που γνωριστήκαμε!

    ReplyDelete
  11. Εγώ ακόμα ανύπαντρη είμαι! Λες να τραβήξει για πολύ ακόμα το μαρτύριο του σεμέν???

    Και εγώ χάρηκα που γνωριστήκαμε Μαριάννα:) Να είσαι καλά!

    ReplyDelete