Friday, June 26, 2009

Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός

Αυτό προσπάθησαν να μας πείσουν τα μέλη της θεατρικής ομάδας Συλλόγος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Νομού Αρκαδίας. Πιστέυω πως τα κατάφεραν :)
Ήταν μια πολύ όμορφη προσπάθεια, με απλά σκηνικά, προσεγμένα κοστούμια, ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία και καλές ερμηνείες!



Η θεατρική ομάδα
Μέλη της εκπαιδευτικοί του νομού Αρκαδίας, συστάθηκε το 2003. Για 7 συνεχόμενα χρόνια ανεβάζει κάθε Ιούνιο παραστάσεις προσεγμένες, με μεράκι, που καταφέρνουν να αποσπούν το χειροκρότημα του κοινού.

Η υπόθεση
Δύο ζευγάρια που δε μπορούν να αποκτήσουν παιδί και ένας Εβραίος που σώθηκε από το Άουσβιτς θα συναντηθούν στα δύσκολα χρόνια της κατοχής για να ζήσουν τις αληθινές τους, προσωπικές, κωμικοτραγικές στιγμές.
Μια κωμωδία με φόντο δραματικές ζωές.
Επτά συνηθισμένοι άνθρωποι, χωρίς να το γνωρίζουν, θα βιώσουν το "θαύμα", θα ξεγελάσουν την τραγωδία και θα πάρουν την εκδίκηση τους από την ιστορία, γράφοντας μια μικρότερη δική τους.

Τα πρόσωπα
Μίμης - Πάνος Ηλιόπουλος
Χριστίνα - Έφη Καγιούλη
Βαγγέλης - Σπύρος Βαρδουνιώτης
Λέλα - Μαρία Σύριου
Βικτωρία - Γιώτα Δουρίδα-Μπουρνά
Πατριώτης - Γιώργος Καζαντζίδης
Ιακώβ - Βασίλης Χρονόπουλος

Επιμέλεια
Φρόσω Χατζοπούλου


Τραγική φιγούρα ο Εβραίος, αποδόθηκε εξαιρετικά με μια ιδιαίτερα συγκινητική ερμηνεία από τον Β. Χρονόπουλο. Οι κωμικές φιγούρες του έργου, η κουτσομπόλα και ο πατριώτης, υπήρξαν καταλυτικές για να φύγουμε με χαμόγελα από την παράσταση. Συγχαρητήρια στους Γ. Δουρίδα-Μπουρνά και Γ. Καζαντζίδη που τα κατάφεραν τόσο καλά!

Η παράσταση παίζεται στη πόλη μας εδώ και ήδη 2 εβδομάδες και ο κόσμος συνεχίζει να συρρέει κατά δεκάδες με τον ίδιο ενθουσιασμό! Αυτή είναι η καλύτερη επιβράβευση για μια τόσο αξιόλογη προσπάθεια!

Αξίζει να σημειώσω πως τα έσοδα της παράστασης διατίθενται για κοινωνικούς σκοπούς, είτε πρόκειται για οικονομική βοήθεια σε κάποιον άπορο μαθητή, είτε για δωρεά στο ίδρυμα παιδιών με νεοπλασία...

Τους εύχομαι τα καλύτερα! :)

Wednesday, June 24, 2009

Αξιαγάπητο Blog :)

Παρέλαβα σήμερα με ένα πλατύ χαμόγελο το Βραβείο Αξιαγάπητου Blog! Ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνανε τους Σταυρούλα, Carina και everything53.
Ξαφνικά γέμισε το blog μου αγαλματάκια, μου φαίνεται θα φτιάξω βιτρίνα να τα εκθέτω... Ή να συγκρατήσω τον ενθουσιασμό μου? Μη γίνω ξαφνικά και αλαζόνας και αρχίσουν να καταυθάνουν ζαρζαβατικά αντί για βραβεία!



Οι κανόνες του βραβείου είναι:

1. Δεχτείτε αυτό το βραβείο, αναρτήστε το στο blog σας μαζί με το όνομα του ατόμου που σας βράβευσε (το link και το blog).

2. Απονείμετε το βραβείο αυτό σε άλλα 15 αξιαγάπητα blogs.

3. Θυμηθείτε να επικοινωνήσετε με τους bloggers και ενημερώστε τους ότι τους επιλέξατε γι’αυτό το βραβείο.


Ανάρτησα με πολύ χαρά το βραβείο και τώρα πρέπει να διαλέξω 15 αξιαγάπητα blogs. Αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι, ποιόν να πρωτοδιαλέξω? Νομίζω πως θα κινηθώ με γνώμονα ποιοί μου φαίνονται αξιαγάπητοι, μα δεν έχουν ακόμα παραλάβει το βραβείο (από όσο μπορώ να δω στα blog τους)...
Θα ήταν χαρά μου να δεχτούν το 'Βραβείο Αξιαγάπητου Blog' οι χαμομηλάκι, Μ, σκύλος της Βάλια Κάλντα, leila, VaD, Πετρούλα, demetrat, NdN, Κοκκινοσκουφίτσα, Aspa, marianaonice, Lalù, Γκρινιάρης, nellinezi και Gi Gaga Kouni Beli.
Άντε παιδιά και σε καλή μεριά! ;)

Monday, June 22, 2009

Η όπερα της πεντάρας

Με καλοκαιρινή διάθεση και e-tickets ανά χείρας πήραμε το αυτοκίνητο μας και τσουπ φτάσαμε στο Θέατρο Μπαντμιντον την Πέμπτη το απόγευμα μία περίπου ώρα πριν από την έναρξη της παράστασης. Ήταν η πρεμιέρα του έργου "Η Όπερα της Πεντάρας", μιούζικαλ των Μπέρτολντ Μπρεχτ και Κουρτ Βάιλ, σε σκηνοθεσία Θ. Μουμουλίδη.



Ενώ περιμέναμε στο φουαγιέ με τον καλό μου είδαμε πολλούς ηθοποιούς (και πολιτικούς) να φτάνουν στο θέατρο. Σκέφτηκα να πάρω ύφος και να νιώσω σπουδαία μιας και η τύχη μου με έφερε ανάμεσα σε τόσους διασήμους. Αναρωτήθηκα για λίγο αν και πότε θα φτάσουν οι καμέρες (όπως συνηθίζεται σε πρεμιέρες) και αν με δει η μαμά μου στην TV. Αμέσως μετά προβληματίστηκα γιατί δεν είχα βάλει εκείνο το όμορφο φορεματάκι μου το κοραλί που θα έγραφε καλά στην κάμερα και μπορεί να έβγαινε μετά κανένας στυλίστας σε εκπομπή και να μου βάλει 6 γιατί το χρώμα από το ρούχο μου ήταν θαμπό. Μα πρώτη φορά στην TV και να μην έχω προετοιμαστεί!

Οι κάμερες τελικά δεν έφτασαν, οι ηθοποιοί μόνο πήγαιναν και έρχονταν. Σταμάτησα να σκέφτομαι το ύφος μου και την εικόνα μου στην TV και αναλώθηκα να σχολιάζω όλον τον κόσμο. Μα δεν έφταιγα εγώ! Ήταν κάτι ηθοποιές μαύρο χάλι στα 40 τους κιλά και χωρίς make-up! Κάπου εκεί βαρέθηκα να ασχολούμαι, ήταν και στα πρόθυρα να με βρίσει ο καλός μου, και μπήκαμε στην αίθουσα, καθήσαμε στις θέσεις μας και ετοιμαστήκαμε να απολαύσουμε την παράσταση...

«Η Όπερα της πεντάρας», είναι έργο γραμμένο το 1928, στην εποχή δηλαδή όπου το επερχόμενο παγκόσμιο οικονομικό κραχ, απειλεί πλέον και την Ευρώπη. Έκτοτε παραμένει ένα έργο επίκαιρο, βαθύτατα σαρκαστικό και ίσως, το διασημότερο σχόλιο «στην κατασκευή» του σύγχρονου οικονομικοκοινωνικού συστήματος... Ο Μπρεχτ δανείζεται το θέμα του από την «Όπερα του ζητιάνου» του Τζων Γκαίη, που είχε γνωρίσει εξαιρετική επιτυχία στο Λονδίνο [1728]. Ο Κουρτ Βάιλ γράφει για τις ανάγκες της παράστασης μια σειρά εξαιρετικών τραγουδιών που στο σύνολό τους γίνονται επιτυχίες και γνωρίζουν αμέτρητες διασκευές για περισσότερο από ογδόντα χρόνια.

Η υπόθεση του έργου.
Ο κύριος Ιερεμίας Πήτσαμ (Μ. Βακούσης), που δηλώνει ο φτωχότερος άνθρωπος του Λονδίνου, έχει στήσει τη μεγαλύτερη εταιρεία ζητιάνων στο Λονδίνο. Έτσι λοιπόν προσλαμβάνει καθημερινά ανέργους και τους εκπαιδεύει σε «εξειδικευμένους» ζητιάνους οι οποίοι εργάζονται πλέον για λογαριασμό της «Τζόναθαν Τζερεμάια Πήτσαμ Α.Ε.». Ο Μακήθ (Στ. Μάινας) ο φονιάς, το γρήγορο μαχαίρι και διασημότερος ληστής του Λονδίνου, αποφασίζει να «βάλει χέρι» στην επιχείρηση του Πήτσαμ. ΄Ετσι παντρεύεται κρυφά την Πόλυ (Ν. Κοντογιώργη) κόρη του Πήτσαμ. Όταν ο Πήτσαμ μαθαίνει το γεγονός, διαισθανόμενος τον επερχόμενο κίνδυνο της «εταιρείας» του, αποφασίζει να εκδικηθεί τον Μακήθ. Προσπαθεί να τον καταδώσει στην αστυνομία, πράγμα όμως δύσκολο, αφού ο αρχηγός της αστυνομίας Μπράουν ο Τίγρης είναι στην πραγματικότητα «συνεταίρος» του ληστή Μακήθ που εν αγνοία του Μπράουν έχει ήδη παντρευτεί και την κόρη του Λούσυ... Ώσπου η Τζένη (Κ. Καραμπέτη), μια διάσημη πόρνη και μεγάλος έρωτας του Μακήθ, αποφασίζει να τον εκδικηθεί...

Η παράσταση ήταν ευχάριστη. Στα γενικά σχόλια μπορώ να πω πως η σκηνοθεσία μου άρεσε πολύ! Ένιωσα όμως πως οι πρωταγωνιστές δεν τα έδωσαν όλα, ειδικά οι κυρίες Ρ. Λουιζίδου και Κ. Καραμπέτη. Μπορεί να φταίει που ήταν η πρεμιέρα, οι πρώτες παραστάσεις ενός έργου δεν είναι οι καλύτερες από άποψη ρυθμού, σκηνικής άνεσης, οργάνωσης, μάλλον και ερμηνείας.
Κινησιολογικά η παράσταση είχε ενδιαφέρον τόσο από άποψη στησίματος ηθοποιών όσο και σε ό,τι αφορά στα χορευτικά μέρη. Για άλλη μια φορά όμως με απογοήτευσαν κάπως τα μεγάλα ονόματα της παράστασης, με εξαίρεση ίσως την Κ. Καραμπέτη.
Στο τραγούδι ξεχώρισε με διαφορά Ν. Κοντογιώργη με μια υπέροχη φωνή και καταπληκτική άρθρωση. Οι Στ. Μάινας και Αλ. Μπουρδούμης με εξέπληξαν ευχάριστα με τις φωνητικές τους ικανότητες. Οι 2 μεγάλες κυρίες δεν ακούγονταν καλά, ίσως έχαναν την αναπνοή τους, κάτι πάντως πήγαινε στραβά...
Από άποψη ερμηνείας με έπεισαν οι οιθοποιοί Στ. Μάινας και Μ. Βακούσης. Τα σκήπτρα βέβαια κρατούν η Ν. Κοντογιώργη, η οποία είχε μια φρέσκια και πολύ εκφραστική ερμηνεία, και ο Αλ. Μπουρδούμης, ο οποίος νομίζω πως έκανε μία από τις καλύτερες ερμηνείες του, ίσως βοηθούσε και ο πολύπλευρος ρόλος του.

Και με αυτήν την θεατρική παράσταση έκανα την πολιτιστική έναρξη για το φετινό καλοκαίρι. Σειρά έχει η Επίδαυρος...

Καλή εβδομάδα :)

Tuesday, June 9, 2009

Το πρώτο μου βραβείο!

Ο SKROUTZAKOS μου χάρισε βραβείο φαντασίας. Ευχαριστώ πολύ νεαρέ μου φίλε! Είναι το πρώτο βραβείο μέσω του blog και είμαι ενθουσιασμένη! Το βάζω εδώ δίπλα, στα δεξία και το κοιτάω περήφανη! Θα αναρωτηθώ αργότερα αν το αξίζω...

Οι κανόνες υπαγορεύουν:
Γράψε 5 πράγματα που σου αρέσουν σε ό,τι καλλιτεχνικό/δημιουργικό κάνεις.
Στείλε το βραβείο σε 5 bloggers.

"καλλιτέχνης ο [kalitéxnis] θηλ. καλλιτέχνιδα [kalitéxniδa]:
1α. άτομο προικισμένο με ταλέντο, που δημιουργεί σε κπ. τομέα της τέχνης: ~ της ζωγραφικής / της γλυπτικής / της μουσικής. Ο ντα Bίντσι ήταν ένας ιδιοφυής ~. Ο Xαλεπάς ήταν μεγάλος ~.
1β. άτομο που ασχολείται επαγγελματικά με την ερμηνεία ενός θεατρικού, χορευτικού ή μουσικού έργου: ~ του θεάτρου / της όπερας / του μπαλέτου / του πιάνου.
2. χαρακτηρισμός ατόμου που κατασκευάζει κτ. με πολλή επιδεξιότητα, καλαισθησία και ευρηματικότητα, π.χ. για σχεδιαστή μόδας, κομμωτή, επιπλοποιό, μάγειρα κτλ."

Δε θεωρώ τον εαυτό μου καλλιτέχνη, απέχω πολύ από την αυστηρή έννοια του όρου: δεν ξέρω να ζωγραφίζω, δεν ξέρω από μουσική, είμαι μια πολύ ερασιτέχνης χορεύτρια, δε μπορώ ούτε τα μαλλιά μου να ισιώσω!
Καταπιάνομαι με διάφορα πάντως και ισχυρίζομαι πως τα κάνω με την καρδιά μου. Ακόμα και αν κουράζομαι κάποιες φορές...
Τι μου αρέσει σε αυτά?
1. Να βλέπω τα λουλούδια μου να γεμίζουν με χρώματα το μπαλκόνι.
2. Να βλέπω την ικανοποίηση στα πρόσωπα των καλεσμένων μου μετά από ένα γέυμα.
3. Να αφήνω τη μουσική να οδηγεί τις κινήσεις μου.
4. Να με αγκαλιάζει σφιχτά η βαφτιστήρα μου μετά από ένα απόγευμα παιχνιδιού μαζί της.
5. Να παίρνω μια ζεστή χειραψία όταν πετυχαίνω τον επόμενο μου ερευνητικό μου στόχο.

Με τη σειρά μου χαρίζω αυτό το βραβείο στους:
1. Άσπα, για να είναι άξια μητέρα σημαίνει δημιουργική και επιδέξια και ευρηματική...
2. Vad, είναι ο δάσκαλος που θα ήθελα να έχω.
3. Κ@τερίν@, τα χεράκια της μπορούν πέτρες και σχοινιά να τα μετατρέπουν σε κοσμήματα.
4. Μ., αν δε μπορώ να χαρακτηρίσω αυτήν την κούκλα καλλιτέχνη τότε ποιον?
5. Γκρινιάρη, το μάτι του και ο φακός του πιάνουν πράγματα που δεν τα βλέπουμε οι υπόλοιποιοι.

Μπορώ άραγε να το χαρίσω σε όλους σας? Φαντάζομαι πως ναι, δε θα με πάνε και φυλακή!
Γιατί χωρίς φαντασία τι είμαστε φίλοι μου?

Friday, June 5, 2009

Ανατολικά στην Πελοπόννησο...

Μπορεί από το Σεπτέμβριο να εγκατέλειψα το νησί και να εγκλωβίστηκα ανάμεσα σε βουνά, αλλά με την πρώτη ευκαιρία σπεύδω να απολαύσω τη μεγάλη μου αγάπη (μετά το έτερον μου ήμισυ;)), τη θάλασσα...

Την περασμένη Κυριακή μια βόλτα στην Ανατολική Πελοπόννησο γύρω από το Λεωνίδιο και ξαναγίναμε παιδιά, πλατσουρίσαμε ολημερίς, παίξαμε τάβλι κάτω από τα αλμυρίκια και απολαύσαμε φρέσκο ψάρι παρέα με έναν κόκκινο ήλιο που βουτούσε σε γαλαζοπράσινα νερά...


Πούλιθρα, ~8κμ. νότια από το Λεωνίδιο




Παίζοντας τάβλι...




Πλάκα, 4κμ. νότια από το Λεωνίδιο




Το λιμανάκι της Πλάκας




Ένας ψαράς δένει τη βάρκα του...




Άποψη από το λιμανάκι και την παραλία της Πλάκας




Σεργιάνι στα σοκάκια του χωριού...




Παραλία Τηγάνι, ~4κμ. νότια από το Λεωνίδιο




Αυτή η παραλία είναι πραγματικά δελεαστική!



Το καλοκαίρι είναι εδώ για τα καλά (ή σχεδόν:)) και οι εξορμήσεις στις παραλίες δίνουν και παίρνουν!