Friday, May 4, 2012

Περί φωτίσεως

"Σε κάποια χώρα γίνονται εκλογές. Η καταμέτρηση των ψήφων στην πρωτεύουσα αναδεικνύει πρώτη δύναμη το λευκό με ποσοστό περίπου 70%. Οι εκλογές επαναλαμβάνονται την επόμενη Κυριακή και το λευκό ξεπερνά το 80%. Μπροστά στο διαφαινόμενο κενό εξουσίας, τα δύο μεγάλα κόμματα, ο κρατικός μηχανισμός και οι δημόσιες υπηρεσίες εγκαταλείπουν την πόλη, καταστρώνοντας αστυνομικά σχέδια για να ανακαλύψουν τον υποκινητή. Μια έκπληξη όμως περιμένει τους κρατούντες: ο πληθυσμός της πόλης αφυπνίζεται, "φωτίζεται", και ανακαλύπτει από την αρχή τις αξίες της αλληλεγγύης, της προσωπικής ευθύνης, της αλληλοβοήθειας.", Περί φωτίσεως, Ζοζέ Σαραμάγκου

Δε μου αρέσει να γράφω εδώ για πολιτική. Είναι οι μέρες όμως τέτοιες. Είναι η αίσθηση πως προσπαθούν να μας φοβίζουν, να μας κάνουν να δούμε τα πράγματα αλλιώς. Παρωπίδες, τρομοκρατία, παραλογισμοί, ...

Ο φόβος είναι ένας από τους μεγάλους μας εχθρούς. Ίσως όμως ο φόβος να μπλοφάρει. Ίσως ο φόβος να δημιουργείται σε μια προσπάθεια του νου να ελέγξει το μέλλον. Το παρελθόν το ξέρουμε, σε αυτό νιώθουμε ασφάλεια. Το παρελθόν βέβαια (καλό ή κακό) τελείωσε. Μόνο να διδαχθούμε μπορούμε τώρα πια από αυτό. Το μέλλον είναι βήματα μπροστά, είναι ευκαιρία για να αλλάξουμε ίσως τα πράγματα, είναι η ευκαιρία μας για να εκπληρώσουμε τα όνειρά μας ...

Το ουσιαστικό πρόβλημα της ανθρωπότητας είναι να απαλλαγεί από τον φόβο.
Θα το καταφέρουμε άραγε; Θα καταφέρουμε την Κυριακή να ξεπεράσουμε τους φόβους μας;

"Δεν είμαι εγώ απαισιόδοξος. Είναι ο κόσμος απαίσιος.", Ζοζέ Σαραμάγκου