Monday, May 20, 2013

Fri - μανάδες: Νοκ-άουτ υπέρ των μανάδων φυσικά!


Θυμάστε που τις προάλλες μου ήρθε μια ακατανίκητη επιθυμία να κάνω μαθήματα υπολογιστών στη μητέρα μου; Αναλογίζεστε φαντάζομαι την κρίση που πέρασε η σχέση μας... Ε, από τότε επιδεινώθηκα! Και το μέλλον μου πια μοιάζει... Αχ, τι να πω; Ας βάλει ο μεγαλοδύναμος ένα χεράκι μπας κι έχω αύριο δίχως βαλεριάνα. Αν και χορταράκια του Θεού είναι όλα, ας μην τα καταδικάζουμε...

Που λέτε, έτσι αυθόρμητη που είμαι (ώρες-ώρες αυτό με έχει βάλει σε μπελάδες μεγάλους, μα όλο και ξεχνιέμαι το φελέκι μου και μου ξεφεύγουν νεράκι γάργαρο τα αυθόρμητα!) λέω σε μια παρέα: "Η μάνα μου πήρε μεγάλη χαρά με τα μαθήματα υπολογιστών και να που τώρα μπαίνει, ψάχνει, βρίσκει. Βρε λέτε να έκανα μαθήματα και σε άλλες μανάδες;"

Μα αγαπητοί μου τις μανάδες μην τις υποτιμάτε ποτέ, οι μανάδες έχουν αυτιά και στην πλάτη, οι μανάδες είναι απούσες και ταυτόχρονα πανταχού παρούσες!

Τετάρτη βράδυ ήτανε θυμάμαι που είπα εκείνο το αυθόρμητο, Πέμπτη πρωί, δε θυμάμαι αν είχα πλυθεί, καφέ πάντως δεν είχα σίγουρα πιει, ήταν μόλις χτύπησε το τηλέφωνο του σπιτιού.
- "Παρακαλώ;", με βραχνή φωνή εγώ.
- "Καλημέρα σας, είμαι η Τάδε, από το Σύλλογο κυριών Δείνα, ευχαριστούμε για την προσφορά, δεχόμαστε να μας κάνετε δωρεάν μαθήματα υπολογιστών, ποτέ αρχίζουμε;", με μια ανάσα από την άλλη γραμμή.
Τάβλα εγώ, σέκος, τ´ ανάσκελα, πώς να σας το πω;
- "Ε, εγώ ξέρετε, μια ιδέα είχα, δεν, χμ", γρύλισα κάτι ακατάσχετα μέσα από τα δόντια.
Μα το νερό άμα μπει στο αυλάκι, πώς να γυρίσει πίσω;

Και καταλήξαμε σήμερα εγώ με 16 τον αριθμό μανάδες, όλες μαζί στον ίδιο χώρο! Το εχετε πάθει ποτέ; Ε, επουδενί μην το επιχειρήσετε μόνοι στο σπίτι!
Α, και το σημαντικότερο ξέχασα! Μπροστά στις μανάδες δεν υπήρχε πλάστης, όχι, ούτε βελόνες, ούτε καφές. Υπολογιστής υπήρχε, ένας για την καθεμιά! Μάλιστα!
Ε, τι άλλο να σας πω; Αν επιμένετε να το δοκιμάσετε, να ξέρετε πως την βαλεριάνα την πίνετε σε δόσεις, μια πριν κι όσο πιο συχνά μπορείτε ανανεώνετε κατά τη διάρκεια!

Και που λέτε σήμερα μάθαμε πολλά πράματα, θάματα σπουδάματα! Μάθαμε πως το ποντίκι δεν είναι αυτό που παλεύει με τη γάτα, πως υπαρχουν παράθυρα που δε χρειάζονται πλύσιμο με Άζαξ, πως οι σημειώσεις μας μπορεί να διορθωθούν χωρίς να κάνουμε μουτζούρες, και πως τα γράμματα δεν είναι με τη σειρά στο πληκτρολόγιο γιατί αυτός που εφηύρε τους υπολογιστές ήταν σπασικλάκι!

Και τέλος το αποφάσισα, θα κάνω ασκήσεις ανώδυνου τοκετού ως την άλλη Δευτέρα, ό,τι ξέρει κανείς καλό είναι σε κάθε περίπτωση... ;-)

Υ.Γ. Για να μην παρεξηγηθώ, θαυμάζω το κουράγιο τους και την επιμονή τους!
Από υπομονή υστερούν λιγουλάκι, αλλά ποιος μπορεί να είναι τέλειος;

Αφιερωμένο σε όλες τις μανάδες που τόσο αγαπάμε να "πειράζουμε"...

Wednesday, May 15, 2013

9+1 λόγοι για να επισκεφτείς την Κύπρο


Θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος με ασφάλεια πως με κέρδισε τούτο το νησί. Δε φταίω εγώ, η ομορφάδα του τα φταίει όλα! Βρε λες να μετοικήσω; Είναι και που δεν τους καταλαβαίνω μόλις μιλάνε οι άτιμοι...

Κατέγραψα λοιπόν όλα όσα με κέρδισαν στην Κύπρο. Κι έχουμε και λέμε, κλείσε εισητηρία και μην παραλείψεις επουδενί τα κάτωθι.

1. Να βρεις έναν Κύπριο και απλά να του χαμογελάσεις. Θα σε ξεναγήσει, θα σου ανοίξει το σπίτι του, θα σου δώσει τις φλαούνες του, κι εσύ θα λατρέψεις τη φιλοξενία και την απλοχεριά ενός λαού πριν να το καταλάβεις! (Αν δεν έχεις δικό σου γνωστό let me know, σου δίνω το τηλέφωνο του δικού μου, αποδείχτηκε κελεπούρι :-))

2. Να φας κολοκοτή με τη συνοδεία δροσερής σπιτικής μανταρινάδας στην πλατεία Φανερωμένης. Θα νιώσεις κομμάτι της πόλης for sure! Και θα δεις με μιας όλα τα trends, το μέρος είναι hot spot σου λέω!

3. Να πιεις κυπριακό καφέ και να κανείς ναργιλέ στο γιαβάσικο καφενείο της λαϊκής γειτονιάς. Θα ζήσεις την απόλυτη εμπειρία χαλάρωσης, "αυτή είναι ζωή" θα αναφωνήσεις!

4. Να οδηγήσεις στο παλιό οδικό δίκτυο Λεμεσού-Πάφου. Θα μαγευτείς από την εναλλαγή τοπίων και την αβίαστη φυσική ομορφιά. (Προτείνεται Κύπριος οδηγός, διαφορετικά η φύση εκτός από αβίαστα όμορφη μπορεί να αποδειχθεί και με θράσος: "Μα πού πάνε και φυτρώνουν μέσα στη μέση τα άτιμα τα δέντρα!")

5. Να πιεις μια μεγάλη δροσερή μπύρα ΚΕΟ με παρέα δίπλα στη θάλασσα. Θα το δεις, αποτελεί το κατάλληλο σκηνικό για να θυμηθείς πως τα απλά πράγματα είναι που κάνουν τη διάφορα...

6. Να πας με ντόπιους στην ταβέρνα του χωριού. Εκείνη η ζεστασιά και η φιλοξενια θα σου μείνουν αξέχαστες! (Κι εκείνες οι γεύσεις εδώ που τα λέμε ;-))

7. Να σκαρφαλώσεις στο λόφο που ήρεμο στέκει το εκκλησάκι της Αγ. Μαρίνας. Για να δεις θάλασσα μπρος και τον κάμπο τριγύρω, τη Λάρνακα από τη μια και τη Λευκωσία από την άλλη, το φεγγάρι να ανατέλλει και τον ήλιο να χάνεται σε πορφύρο ουρανό.

8. Να αναζητήσεις live μουσική στο κέντρο της πόλης. Ποτέ δε μπορείς να ξέρεις πόσο (όμορφα) ανατρεπτική μπορεί να καταλήξει η βραδιά!

9. Να φας ότι τρώγεται! (Υπολόγισε βέβαια 3 κιλά/εβδομάδα για να μη λες μετά ότι δεν σου το είπα!) Εχουμε και λέμε, καρυδάτο, φλαούνες, δούκισα, κλέφτικο, κολοκοτή, ταχινόπιτα, σεφταλιές, λαχματζούν, ... Αχ, είναι μακριά η λίστα λέμε! (και πολλά τα κιλά, το είπαμε;)

10. Να πάρεις μαζί σου φεύγοντας, εκτός από χαλούμι και κυπριακό καφέ Χαραλαμπίδης ΛΤΔ, το σφίξιμο που σου αφήνει η εικόνα της τελευταίας διαιρεμένης πρωτεύουσας. Αυτό πώς να το αποφύγεις; Και δεν είμαι σίγουρη πως θα θελήσεις να το αποφύγεις...

Saturday, May 4, 2013

Πάσχα...

Κι άκουσα εχθές μια κουβέντα ανθρώπων μεγάλων, που στη ζωή δεν τα βρήκανε (ή δεν τα κάνανε;) εύκολα, να λένε:

- Έφτασε το Πάσχα, μεγάλη γιορτή...
- Ε, και τι θες να κάνουμε τώρα;
- Να σκεφτούμε τα λάθη μας, να ζητήσουμε συγχώρεση!
- Χα, από το Θεό; Ο Θεός μας είπε καλημέρα και μας ξέχασε μετά!
- Τι τον νοιάζει το Θεό; Από τους ανθρώπους, από τους ανθρώπους μας...


Καλή Ανάσταση!

Happy Easter