Monday, March 16, 2009

Βρε καλώς την!


[Γύθειο, Μάρτιος 2009, by Christos]


Ο ήλιος λάμπει όλο και πιο συχνά, μπαίνει ζωηρά-ζωηρά στο δωμάτιο και κρυφοκοιτάει.
Η θερμοκρασία αρχίζει να ανεβαίνει, μαζί της φτιάχνει και η διάθεση.
Οι μέρες μεγαλώνουν, παρασύρουν και τα χαμόγελα μαζί τους.

Σάμπως η άνοιξη να έβαλε το καλό της το φόρεμα και να μας ήρθε :)

Tuesday, March 10, 2009

Τρείς μέρες γεμάτες από φίλους και χαμόγελα! Οι μελανιές δεν πιάνονται...

Ξύπνησα πρωί-πρωί του Σαββάτου με ξυπνητήρι παρακαλώ! Κελάηδησα καλημέρες στο έτερον μου ήμισυ και τον τράβηξα από το πόδι να σηκωθεί από το κρεβάτι. Μου κελάηδησε και αυτός μερικά 'γαλλικά'... Ετοιμαστήκαμε στα γρήγορα (μεσημέρι έφτασε δηλαδή, αλλά τέλος πάντων!), πήραμε τα μπουκαλάκια το νερό μας για το ταξίδι και ξεκινήσαμε την εκδρομή μας.

Σάββατο μεσημέρι είμασταν στο σπίτι της gonna-be κουμπάρας μας στην Πάτρα. Μας έσπασαν τη μύτη, πριν καλά-καλά να ανέβουμε τις σκάλες, τα εδέσματα που είχε φτιάξει. Γαρ σπουδαία μαγείρισα η gonna-be κουμπάρα! 'Καλώς ήρθατε', 'Καλώς σε βρήκαμε' και με τα μούτρα στο φαγητό για να μη χάνουμε χρόνο! Ούτε και θερμίδες...

Σάββατο απόγευμα, με το στομάχι τέντα και 2-3 έξτρα κιλάκια ο καθένας (είχε κάνει υπερβολή η κουμπάρα με τη μαγειρική, να την προσβάλουμε?) πήγαμε για καφεδάκι με θέα τη θάλασσα. Μαζευτήκαμε κόσμος, φίλοι και συγγενείς που είχαμε να δούμε καιρό, είπαμε τα νέα μας, απολαύσαμε το καφεδάκι μας, θαυμάσαμε τη θέα στη θάλασσα... Όμορφα είναι να χαλαρώνεις που και που με καλή παρέα :)

Σάββατο βράδυ ούτε συζήτηση να πάμε για φαγητό! Το στομάχι ακόμα τέντα και η μοναδική φούστα που είχα πάρει μαζί για να κουμπώσει ανέβαινε στο λαιμό! Ωιμέ, κακό που με βρήκε!:S Τελικά την έβαλα για στράπλες... Πήγαμε σε 2 μπαράκια με ωραία παρέα και ωραία μουσική. Έριξα τον χορό μου και στο τέλος της βραδιάς σάμπως η φούστα να κατέβηκε κάτω από το στήθος. Πάλι καλά!

Κυριακή με ωραίο ήλιο, πρωινό καφεδάκι και τηγανήτες στην διακοσμημένη με γούστο κουζίνα φίλων μας. Έμαθα όλες τις λεπτομέριες από το πρόσφατο καρναβάλι. Για ακόμα μια φορά υποσχέθηκα πως του χρόνου θα είμαι και εγώ εκεί να φοράω 'μουράτο' καπέλο και να χοροπηδάω στους δρόμους της πόλης...

Κυριακή μεσημέρι οι θείοι μας υποδέχονται με χαμόγελα και τζάκι αναμένο. Στρώνεται το τραπέζι, απολαμβάνουμε το φαγητό της θείας, βγάζουμε φωτογραφίες με τα ξαδέλφια, κόβουμε λουλούδια που μοσχοβολάνε από τον κήπο, γεμίζουμε το αυτοκίνητο με 'πεσκέσια'...

Κυριακή απόγευμα τρέχουμε να προλάβουμε! Βλέπουμε τον ήλιο να φλερτάρει με τη θάλασσα, τη θάλασσα να τον υποδέχεται θερμά και τον ουρανό να κοκκινίζει από την ντροπή του...

Δευτέρα πρωινό ξύπνημα, 7 άτομα σε 2 αυτοκίνητα και κοπάνα από τη δουλειά. Σσσστ, ούτε κουβέντα στα αφεντικά! Πάμε για να σκίσουμε τα βουνά;) Το απολαύσαμε φυσικά! Και το σκι και τη φύση και την καλή παρέα... Το ότι κατέβηκα 'μπάλα' καναδυό φορές την πλαγιά για 500 μέτρα δεν πιάνεται, οι μελανιές φεύγουν γρήγορα :Ρ

Friday, March 6, 2009

Τα νεύρα μου τσατάλια λέμε!

Η Carina μάλλον ένιωσε πως είμαι έτοιμη να μιλήσω και άλλο για εμένα και μου ζήτησε να πω πέντε πράγματα που με εκνευρίζουν... Όπως το πάτε εσείς βιβλίο ανοιχτό θα γίνω και θα ξεδιπλωθώ! Αν με βαρεθείτε μετά και με εγκαταλείψετε πολύ θα μου κοστίσει:(

Έχουμε και με λέμε το λοιπόν, τα πράγματα που με εκνευρίζουν είναι:

1. Η αταξία. Αυτό υποθέτω πως έγινε ήδη προφανές από τους 'ιδιοματισμούς' μου:) Δε μπορώ στο χώρο που κινούμαι, που δουλεύω, που ζω, που ξεκουράζομαι να επικρατεί το χάος! Το μάτι μου πάει συνέχεια στα πράγματα που είναι ακατάστατα, δε μπορώ να συγκεντρωθώ ή να χαλαρώσω (ανάλογα με τη χρήση του χώρου), με πιάνει το κεφάλι μου! Προτιμώ να τα βάλω πρώτα όλα στη θέση τους και μετά να κάτσω σαν καλό κορίτσι και να το απολαύσω:)

2. Οι άπλυτοι. Δε με νοιάζει καθόλου αν ο άλλος δεν έχει στυλ, αν είναι ντυμένος με ρούχα από τη λαϊκή, ή αν εμφανιστεί έχοντας κάνει βουτία σε πισίνα με ρούχα και με χρώματα. Αν όμως δω λίγδα στο μαλλί ή πολυκαιρισμένη σκόνη στο παπούτσι απλά μου σηκώνεται η τρίχα! Δεν το συζητώ αν σέρνει μαζί του αυτήν την πράσινη εσάνς των κόμικς... Απλά μπλιάχ!

3. Η οκνηρότητα & η απραξία. Υπάρχουν στιγμές που οι άνθρωποι ξεκουράζονται, κοιμούνται, χαζολογούν, διασκεδάζουν, ... Γίνεται όμως αυτό να μη συμβαίνει όλες τις ώρες της ημέρας? Πάω στην χ υπηρεσία και η υπάλληλος έχει πάρει το τηλέφωνο αγκαζέ, έχει πάρει και το ύφος το μπλαζέ, μασουλάει κουλουράκι, έχει γεμίσει τον τόπο σουσάμια και μου γνέφει 'περίμενε'. Και μετά από 20' πάλι το ίδιο μου γνέφει... Και ο υπάλληλος στο ψ γραφείο σηκώνεται σιγά-σιγά από την καρέκλα του και σέρνοντας τα πόδια του πάει να φέρει τη στρογγυλή σφραγίδα... Φυσικά ο εκνευρισμός μου είναι αντιστρόφως ανάλογος της ηλικίας τους!

4. Η γκρίνια. Δεν το αντέχω το 'μπούρου, μπούρου', απλά δεν το αντέχω! Θες κάτι? Διαφωνείς με κάτι? Μου λες την άποψη σου και εγώ θα το σκεφτώ και αν αξίζει τον κόπο θα το λάβω υπόψην μου. Αν αρχίσεις να μου το ψέλνεις από το πρωί μέχρι το βράδυ απλά θα κατεβάσω ρολά.
Σε αυτό το σημείο έχω μια απορία: Η γκρίνια είναι απαραίτητο γυναικείο/μητρικό αξεσουάρ? Πού να κάνω αίτηση να το αποποιηθώ?

5. Η κουτοπονηριά & η κατινιά. Αυτοί οι τύποι που σου λένε πόσο σε πάνε και στη γειτόνισσα επισημαίνουν πόσο καθίκι είσαι, που σου κλέγονται πως δεν τα βγάζουν πέρα και έχουν περιουσίες, που δε σου λένε πως το ΣΚ πήγαν εκδρομή αλλά αντίθετα τονίζουν πως είναι συνεχώς κλεισμένοι μέσα, που κάνουν μεγάλους σταυρούς στην εκκλησία και στο τέλος της λειτουργίας ξέρουν ποιά τρίχα των μαλλιών σου δεν ήταν τελείως ισιωμένη, ...

Ορίστε με κάνατε να τα θυμηθώ και να βγω από τα ρούχα μου! Πώς θα δουλέψω τώρα?
Για να δω και τα πέντε πράγματα που εκνευρίζουν τους Κακό λύκο, Nelli, stavroula, skouliki και Γιώργο Τ.. Φυσικά όποιος άλλος θέλει μπορεί να μας πει και τις δικές του εκνευριστικές ιστορίες! ;)

Tuesday, March 3, 2009

Ε, δεν τις λες και παραξενιές!

Με προσκάλεσε το skouliki να πω τις 10 παραξενιές μου. Ε, όχι κ παραξενιές εγώ! Σκέφτομαι από εδώ, σκέφτομαι από εκεί, κάτι πάω να βρω... Να τα πω καλύτερα 'ιδιοματισμούς'? :):)

1. Με το που ξυπνήσω το πρωί, από το πρώτο δευτερόλεπτο λέμε, σβουρίζω σαν την τρέλη! Να ανοίξω τα παντζούρια να μπει φως, να ανοίξω τα τζάμια να μπει φρέσκος αέρας (ακόμα και με -10!), να βάλω μουσική, να ρίξω λίγο νερο στα λουλουδάκια μου,... Εγώ δεν το θεωρώ παραξενιά... Κατά καιρούς παραπονιέται ο 'συγκάτοικος', γιατί?

2. Με το που τελειώσουμε το φαγητό, πρέπει άμεσα και γρήγορα να μαζέψω το τραπέζι! Καιροφυλακτώ πότε θα βάλει ο πιο αργός την τελευταία μπουκιά στο στόμα για να του αρπάξω το πιρούνι!

3. Δεν αντέχω την ακαταστασία καθόλου! Θεωρώ πως κάθε πράγμα έχει τη θέση του και θεωρώ αδιανόητο να μην βρίσκεται εκεί! Αυτό έχει σα συνέπεια να καταλαβαίνω πότε μου πειράζουν τα πράγματα και να αγανακτώ αν χρειαστεί να μοιραστώ τον ίδιο χώρο με κάποιον ακατάστατο. Όλοι και όλα σε τάξη λέμε! Βέβαια και οι υπόλοιποι αγανακτούν αν πρέπει να μοιραστούν τον ίδιο χώρο μαζί μου :$

4. Τα ρούχα στην ντουλάπα έχουν εννοείται και αυτά τη θέση τους. Αν πρόκειται να μπουν σε πάκους, μπαίνουν αλφαβητικά (σχεδόν), το πράσινο μπλουζάκι κάτω από το ροζ :Ρ

5. Αν είναι εύκολο βγάζετε τα παπουτσάκια σας στην είσοδο? Βγάλτα λέμε!

6. Μόνιμα έχω στο μυαλό μου τη σκέψη ότι είμαι σε δίαιτα. Το ότι τρώω τον άμπακο σημασία δεν έχει, πάλι κιλά προσπαθώ να χάσω :D

7. Όταν σκέφτομαι κάτι, πρέπει να το κάνω τώρα, ποτέ αργότερα! Τι να κάνω εγώ που τριγυρνάει στο μυαλό μου και δε με αφήνει να ηρεμήσω?

8. Νιώθω τύψεις άμα κάτσω άπραγη για πάνω από 1 ώρα! Μα να μην μπορώ με τίποτα να απολαύσω την ταβανοθεραπεία? Και μετά παραπονιέμαι που τρέχω ολημερίς, αλλά τώρα που το σκέφτομαι τα θέλει ο απ' αυτός μου ;)

9. Δεν έχω υπομονή με τους μη-οξυδερκείς ανθρώπους. Δε με νοιάζει αν ο άλλος δεν ξέρει, θα κάτσω και θα του το πω όσο αναλυτικά θέλει. Αν όμως δεν το καταλάβει με τη μία άντε γειά!

10. Δεν αντέχω καθόλου τη ζέστη στο κεφάλι μου! Έτσι και η κομμώτρια πλησιάσει μπιστολάκι στις ρίζες των μαλλιών μου την έχω ξαπλώσει ανάσκελα χωρίς δεύτερη σκέψη! Και το καλοκαίρι εννοείται πως κυκλοφορώ με καπελάκια. Αυτό βέβαια το λέω στυλ ;)

Άντε να δώσω πάσα στους K@terin@, Λασπολόγο, NdN, Κοκκινοσκουφίτσα και Petit Fish για να τους γνωρίσουμε καλύτερα :)