Άλλα ταξίδια μακρινά
Να φταίει άραγε που δουλεύω με αυτά τα μηχανήματα του διαβόλου (που έλεγε η γιαγιά μου η Τσεβή) και μετά την εργασία δεν ήθελα τούτο το καλοκαίρι ούτε να τα βλέπω, να φταίει που το έριξα στις αθλοπαιδιές κι όλο τον Ιούλιο έτρεχα (ωσάν την κατσίκα) στα γήπεδα, να φταίει που πέρασα σχεδόν όλο τον Αύγουστο μέσα (ή μήπως ήταν κάτω;) στο νερό, ή μήπως που τα ενοικιαζόμενα της κυρά-Μαριγούλας στη Νότια Κρήτη δεν είχαν WiFi; Δεν ξέρω τι ήταν από όλα (ή αν συνέβησαν όλα μαζί) αλλά φίλοι μου (όπως καταλάβατε) τρόμαξα να το ανοίξω τούτο εδώ τον χώρο. Αράχνες έπιασε, σας έχασα εσάς, με χάσατε κι εμένα... Φόρεσα φακιόλι σήμερα πρωί-πρωί, πήρα φτερό, κι έφτασα. Ένα ξεσκόνισμα, ένα μικρό σφουγγάρισμα, καλά μη φανταστείτε, όσα βλέπει η πεθερά έκανα εκεί επάνω-επάνω. Και τώρα που είπα πεθερά, ποιος μου ευχήθηκε αυτό το καλοκαίρι, ποια νεράιδα καλή ήρθε και μου φύσηξε χρυσόσκονη; Τέτοια συγκυρία ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα! Πάμε στο πατρικό τους αντρούς μου και ω, τι κόσμος μαγικός, η πεθερούλα έλε...