Posts

Showing posts from February, 2018

Το κορμί μου το φιδίσιο

Image
"Άντε στο καλό μου", σκέφτομαι εντελώς αυθόρμητα μια μέρα, "πρέπει να κάνω κάτι για τον εαυτό μου! Όλα να τα δίνω για τους άλλους, εμένα να μη με νοιάζομαι καθόλου;", κλασσικές γυναικείες ανυσηχίες δηλαδή, που αν έκανα έτσι και έπινα έναν καπουτσίνο αμέσως θα μου περνάγανε, αλλά τέλος πάντων. "Πονάει ο αυχένας μου, πονάει η μέση μου, πονάει ο γοφός μου, πονάει ο από αυτός μου, πώς κατάντησα έτσι;" Κι εκεί που έβαζα voltaren πριν να ξαπλώσω για τον 5/ωρο βραδινό μου ύπνο μού έρχεται μια επιφοίτηση να πάω Pilates. Έχει παρενέργειες η voltaren; Ή σάμπως να φταίει εκείνο το άρθρο που διάβαζα τις προάλλες στο ανυπερβλήτου κύρους περιδικό Yia!;

Μια και δυό το παίρνω απόφαση, "το και το" λέω στον καλό μου, "να πας μπας και ισιώσεις" μου λέει αυτός, βάζουμε κάτω τα ωράρια, τα κανονίζουμε, 2 φορές την εβδομάδα επί 1 ώρα τη φορά, έκλεισε.

Ήρθε εκείνη η αποφράδα μέρα, ξέθαψα μια ξεθωριασμένη φόρμα από αρχαιοτάτων χρόνων που με στένευε τελικά αλλά…

Νέα νύφη στο χωριό*

Η κοπέλα τον αγαπούσε, το παλικάρι την αγαπούσε, της έκανε πρόταση γάμου, είπε με ενθουσιασμό "ναι", γέλασαν πολύ, θα έμεναν μαζί σε ένα όμορφο μέρος εκτός Ελλάδας, νέο ξεκίνημα, ο ένας με τον άλλο, ο ένας για τον άλλο.

Το παλικάρι ήταν από ένα ορεινό χωριό, οι δικοί του ήταν κτηνοτρόφοι, από εκείνους τους ανθρώπους που μιλάνε πολύ, που κουνούν τα χέρια τους πολύ, που κάνουν μεγάλα τραπέζια, που γελάνε τρανταχτά, που αγκαλιάζουν, που προσβάλουν, που μιλούν πολύ με τους γείτονες, που μιλούν πολύ για τους γείτονες, που δε δέχονται μύγα στο σπαθί τους, που δε διανοούνται να μιλάνε για εκείνους οι γείτονες ... αρνητικά.

Η κοπέλα ήταν βέρα πρωτευουσιάνα, από εκείνες τις περιπτώσεις που λένε ότι την Κυριακή θα πάνε βόλτα στο χωριό και εννοούν ότι θα πιουν κοκτέιλ στο Κολωνάκι, οι δικοί της ήταν από εκείνους που μιλάνε χαμηλόφωνα, που μιλάνε λίγο, που κάνουν ευγενικές χειραψίες, που ταξίδεψαν πολύ στα νιάτα τους, πολιτικοποιημένοι, διοργανώνουν ήσυχες φιλοσοφικές βραδιές, έχουν έν…

Κοντεύω τα 40, λίγο είναι αυτό;

Να σας συστήθω από την αρχή. Κοντεύω τα 40 κι έχω αυχενικό. Ο καλός μου τα έχει ήδη πατήσει κι έχει διαλυμένα γόνατα. Παλιά κάναμε ερωτικό μασάζ, τώρα του κάνω εντριβές με voltaren και μου βάζει τακτικά Λέοντος. Έχουμε αφήσει στην άκρη τα πάθη και τους έρωτες για να μην βρεθούμε στα αζήτητα εν μια νυκτί. Είμαι εργαζόμενη μάνα με δυο μικρά παιδιά, καλώς σας βρήκα ξανά!

Θέλω να γράφω ιστορίες, αλλά έχω καλή δικαιολογία που δεν το κάνω.

Η μέρα μου ξεκινάει κάπου στις 6:30 το πρωί και τελειώνει γύρω στη 1 τη νύχτα, μια Μαίρη Παναγιωταρά κανονική δηλαδή μόνο που άνθρωπος δε θέλει να μου πιάνει και τον κω, αν εξαιρέσουμε την εφορία και τη ΔΕΗ. Οι κάρτες μου είναι υπέρ-χρεωμένες κι όμως, έχω να αγοράσω καινούριο ζευγάρι παπούτσια σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο, οποία κατάντια! Εγώ, που έχω στο πατάρι 70 ολόκληρα ζευγάρια!

Στο πατάρι είναι τα 68, τα δυο τα φοράω εναλλάξ καθημερινά και τα έχω αφημένα πίσω από την εξώπορτα για ευκολία. Ένα ημίμποτο κι ένα αθλητικά, και τα δυο κάζουαλ και τα δυο …