Wednesday, May 27, 2009

Συblogίτες & συblogίτισσες, ...

... αγαπητοί μου φίλοι,

Με 'έστεψαν' πρωθυπουργό οι φίλες Blogger_girl και Κοκκινοσκουφίτσα. Πρωθυπουργό για μια ημέρα...
Τη γλίτωσα την πολιτική εκστρατεία, τους μπαλκονάτους λόγους και τις θεατρικές χειραψίες και βρέθηκα ξαφνικά να τα κοιταώ όλα αφ' υψηλού.
Πιο όμορφα μοιάζουν όλα από εδώ επάνω, πιο όμορφα και πιο εύκολα... Κορίτσια μπορώ να μείνω στην καρέκλα μου για πολύ? Αν δεθώ μήπως? Μέχρι να εξετάσετε το αίτημά μου, ας ορίσω και τους υπουργούς μου... Να μη λέτε πως δεν κάνω και τίποτα!:Ρ

Υπουργός Παιδείας: Δικαιωματικά και χωρίς πολλά λόγια η αγαπητή Άσπα. Άσπα συγχαρητήρια, απλά σκέψου πως μεγάλωσε κάπως η οικογένεια και συνέχισε να κάνεις αυτό που ξέρεις;)

Υπουργός Πολιτισμού: Φυσικά θα είναι ο VaD. Ένας άνθρωπος με παιδεία, μόρφωση και ευαισθησία. Αν δεν είναι αυτά πολιτισμός τότε ποιά είναι?

Υπουργός Υγείας και Πρόνοιας: Η αγαπητή Sweet December, που κάποια ατυχία την έκανε να περάσει δύσκολα, ο δυνατός της χαρακτήρας και το χαμογελό της όμως την έβγαλαν νικήτρια. Σε θέλουμε κοντά μας κούκλα μόνο και μόνο για να μας δίνεις λίγη από την θετική σου ενέργεια!

Υπουργός Γεωργίας: Η demetrat που ξέρει (και το υπερασπίζεται) να πετάει ντομάτες! Για να δούμε μήπως έτσι καταφέρουμε να αντιστρέψουμε το κλίμα υπέρ της κυβέρνησης;)

Υπουργός Άμυνας: Ο σκυλάκος. Είναι ευαίσθητος και ρομαντικός, μα ξέρει πώς και πού να δείχνει τα δόντια του...

Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών: Το korinoskilo φυσικά! Γνωρίζει και από μεταφορές (με τα ταξίδια) και από επικοινωνίες (με τα ξίδια). Κορίτσι δώστα όλα, ξέρεις εσύ;)

Υπουργός Εξωτερικών: Ο φίλτατος, πολυταξιδεμένος και γνωρίζοντας τις μη ελληνικές κουλτούρες NdN. Τι στο καλό? Τόσα χρόνια στο ζυμωτήρι των λαών ζει, την έχει τη διπλωματία στο αίμα του ;)

Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: Ο Σκρουτζάκος γιατί έχουμε ανάγκη από μια νέα ματιά στα πράγματα! Φίλε λίγη από τη φρεσκάδα σου και το ρομαντισμό σου και ίσως να ξεκολλήσουμε, να πάψουμε να είμαστε 50 χρόνια πίσω...

Υπουργός Δικαιοσύνης: Η φίλη και ειδική επί των θεμάτων marianaonice. Την ευχαριστώ που μου το θύμισε! Και είμαι σίγουρη πως το ήθος της και οι γνώσεις της θα βγάλουν όλη την κυβέρνηση ασπροπρόσωπη! (Σημ.: Το ότι είχα ξεχάσει αρχικά αυτό το Υπουργείο δεν έχει να κάνει με καμιά πρόθεση μου για κυβερνητικές συγκαλύψεις και αλληγορίες. Όπως είναι άλλωστε φανερό έσπευσα να το διορθώσω!)

Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων: Η Σταυρούλα επειδή ένα τέτοιο υπουργείο χρειάζεται ήθος και σεμνότητα...

Υπουργός Δημόσιας Τάξης: Μα φυσικά η tsaousa. Όχι μόνο το φωνάζει με το όνομά της, αλλά έχει και τον τσαμπουκά που μας χρειάζεται!

Υπουργός Εθνικής Οικονομίας: Εγώ! Μα ήταν φυσικό να κρατήσω το καλύτερο για εμένα... Άλλωστε μια μέρα μόνο στην κυβέρνηση να φτιάξω κάτι δεν προλαβαίνω, τουλάχιστον να καταφέρω να φτιαχτώ;)

Υπουργείο Αιγαίου: Τώρα που απέκτησε και καινούρια βάρκα, μπαίνει δικαιωματικά το χρυσό πιπί. Την αγαπάει τη θάλλασα, είναι τύπος που θα τα προσέξει τα νησιά μας. Για έβγα γρήγορα για περιπολία!

Οι κ.κ. υπουργοί μου καλούνται να φτιάξουν τη δική τους κυβέρνηση...

Υ.Γ. Τα υπουργεία είναι από το επίσημο κυβερνητικό site. Έκανα μερικές περικοπές γιατί είμαι σεμνός τύπος:Ρ

Sunday, May 24, 2009

Κρίση? Ποιά κρίση?

Βγαίνω να κάνω έναν περίπατο την Παρασκευή το βράδυ στην πόλη μου, στην μικρή γραφική μου πόλη... Τα πράγματα όμως είναι διαφορετικά αυτήν την φορά... Οι δρόμοι δεν είναι τόσο οικείοι, τους νιώθω μάλλον φορτωμένους και βρώμικους. Όλες οι κολώνες, οι στύλοι, τα δέντρα, ο,τιδήποτε μακρόστενο τέλος πάντων είναι καλυμμένο με τεράστιες αφίσες, και δυο και τρεις αφίσες άμα χωράνε στο ύψος. Φυσικά οι αφίσες πάνε δυο-δυο, για να κοιτάνε και μπρος και πίσω, να μπορείς να τις δεις από όποια κατεύθυνση κι αν έρχεσαι... Ψάχνω να βρω το ο,τιδήποτε, έστω και κάτι μικρό, που να μην έχει χαθεί πίσω από τις αφίσες. Τίποτα! Τέτοια αφισορύπανση δεν έχω ματαδεί!!! Νιώθω πως αν μείνω για λίγο ακίνητη κάποιος θα πεταχτεί πίσω από τον μπλε τον κάδο (τρομάρα μας για οικολόγοι!) και θα μου κολλήσει αφίσα και μπρος μου και πίσω μου. Για να μπορούν να τις δουν από όποια κατεύθυνση και αν έρχονται... Και ας μην είμαι τόσο μακρόστενη εγώ... Προχωράω πιο κάτω, σκύβω να μην βρω στις αφίσες (και ας είμαι τρεις σπιθαμές άνθρωπος), τελικά βρίσκομαι να περπατάω στη μέση του δρόμου, ευτυχώς που δεν έχει κίνηση...

Το Σάββατο κάποιες αφίσες είναι σκισμένες, οι κάτω-κάτω δηλαδή. Στην 'βρώμικη' εικόνα της πόλης προστίθεται και ένας τεράστιος όγκος από σιδερικά στην κεντρική πλατεία. Δεκάδες άνθρωποι δουλεύουν για να τους δώσουν σχήμα, για να τα μετατρέψουν σε εξέδρες και προβολείς. Δουλεύουν ακόμα και αργά το βράδυ όταν επιστρέφω σπίτι από το ποτό μου...

Την Κυριακή το πρωί όλες οι σκισμένες αφίσες έχουν αντικατασταθεί με άλλες ολοκαίνουριες και γυαλιστερές, έτσι για να γεμίζουν οι δρόμοι μας με 'τέχνη'. Ααα, και οι σκισμένες αφίσες είναι πεταμένες στους μπλε κάδους... Έχουμε και οικολογική συνείδηση!

Καλέ, έρχεται πολιτικός για ομιλία! Καλέ το καταλάβαμε! Αφού σε κάθε βήμα πέφτουμε πάνω στη φάτσα του...

Πόσα λεφτά? Πόσα κομμένα δέντρα? Πόσα μεροκάματα? Για ποια οικονομική κρίση μιλάμε, για ποια φτώχια, για ποια οικολογική συνείδηση? Ποιον κοροϊδεύουμε? Ποιον κοροϊδεύουνε? Πόσο πολύ με θυμώνουν, πόσο πολύ μου χαλάνε την αισθητική όλα αυτά! Και φαντάζομαι πως θα μας τονίσει απόψε ο πρωθυπουργός πως κάνουνε τα πάντα για τον πολίτη και για το περιβάλλον...

Thursday, May 14, 2009

Βολτάροντας στο Ναύπλιο....

Οι προθέσμιες εξέπνευσαν, ο καιρός έφτιαξε και οι φοιτητικές εκλογές στάθηκαν η αφορμή για βόλτα με καλή παρέα. Στο Ναύπλιο έφτασε η χάρη μας! Λουσμένο από τον ήλιο μας υποδέχτηκε...

Η πόλη από το μώλο


Περπατήσαμε στο λιμάνι πλάι στα ήρεμα νερά, μας συνεπήρε το γαλάζιο, καθάρισε ο νους... Την άλλη φορά εκδρομή με μαγιουδάκια στην τσάντα;)

Μπούρτζι


Μπούρτζι


Είδαμε τους ψαράδες να φτάνουν με τις τράτες τους... Καλή ψαριά!

Φρέσκα ψάρια


Θυμηθήκαμε πως είναι να είσαι παιδί κοιτώντας τους πιτσιρίκους να παίζουν μπάλα στην κεντρική πλατεία... Πόσα πολλά παιδιά!

Πλατεία Συντάγματος


Xωθήκαμε στα στενά της παλιάς πόλης και μας συνεπήρε το χρώμα της βοκαμβίλιας, είχε πλημμυρίσει όλα τα μπαλκόνια!
Τι κρίμα που τέλειωσε η μπαταρία της μηχανή μου τόσο σύντομα...

Thursday, May 7, 2009

Παρέα με τις νότες...

Με έχει καλέσει εδώ και πάααααααρα πολύ καιρό το skoulikάκι να συμμετάσχω σε blog-οπάιχνιδο. Σόρυ καλό μου skoulikάκι για την καθυστέρηση, δεν αδιαφορώ, χρόνο απλά δε βρίσκω...
Κλέβοντας λίγο χρόνο από τη δουλειά λοιπόν (τώρα που δεν κοιτάει η κακιασμένη από τη γωνία) ας κάνουμε ένα μουσικό διάλειμμα.

Τα τραγούδια που διαλέγω είναι αυτά που μου θυμίζουν στιγμές, εκείνα που με έχουν κάνει να ερωτευτώ, εκείνα που με κάνουν να ταξιδεύω...
Ελπίζω να τα καταφέρω και να ταξιδέψετε και εσείς μαζί μου :)

Με τυχαία σειρά έχουμε και λέμε:

1. Βράδυ Σαββάτου
Στίχοι: Χρήστος Κυριαζής
Μουσική: Χρήστος Κυριαζής
Εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

2. Πριγκιπέσσα
Στίχοι, Μουσική, Εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας

3. Πριν το τέλος (Το τραινάκι)
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Lucio Battisti
Εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

4. Ερωτόκριτος
Στίχοι: Βιτσέντζος Κορνάρος
Μουσική: Παραδοσιακό
Eκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

5. Ο Προσκυνητής
Στίχοι, Μουσική, Εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

6. Το μαχαίρι
Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

7. Ήτανε μια φορά
Στίχοι: Κώστας Φέρρης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

8. Αν μ' αγαπάς, θα σ' αγαπώ
Στίχοι: Τασούλα Θωμαΐδου
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Όποιος θέλει είναι ευπρόσδεκτος να συμμετάσχει... Αν και τώρα που το θυμήθηκα μάλλον όλοι το έχετε παίξει :)

Tuesday, May 5, 2009

Προσμένοντας τη λήξη...

Είναι ανελέητη, με βλέμμα δύστροπο, σχεδόν κακό, έχει ανοίξει το στόμα της διάπλατα και δείχνει τα αιχμηρά της δόντια, περιμένει στη γωνία κρυμμένη στη σκιά... Περιμένει και όταν έρθει η ώρα ένα χραπ! θα κάνει, θα μου ορμήξει και θα με κατατροπώσει! Ανελέητη!

Έχοντας το βλέμμα της αδιάκριτο και δύστροπο στραμμένο επάνω μου, κάθομαι ήσυχα-ήσυχα με μια κούπα καφέ να μου κρατάει συντροφιά από το μεσημέρι, και ας έχει βραδιάσει πια. Κοιτάζω την οθόνη του υπολογιστή εδώ και ώρες... Ο σβέρκος μου πιάστηκε πιά! Ευτυχώς που το ραδιόφωνο παίζει σιωπηλά, γεμίζει το χώρο με ήχους και νιώθω πως έχω λίγη συντροφιά...

Πού θα πάει? Θα ξεκουμπιστεί να φύγει, να με αφήσει στην ησυχία μου και στους ρυθμούς τους άλλους τους κανονικούς. Αυτούς που πίνεις το πρωινό σου καθιστός, δουλεύεις κάποιες ώρες, έχεις το απογεύμα λίγο χρόνο να σου αφιερώσεις και το βράδυ πηγαίνεις για ύπνο πριν να καταρεύσεις. Τώρα το μόνο που κάνω, έχοντας την εδώ απέναντι μου, είναι να κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή όλες τις ώρες, παρέα με μια κούπα καφε από το μεσημέρι, κι ας έχει βραδιάσει πια, και με το ραδιόφωνο να μου κρατάει διακριτική συντροφία...

Έτσι είναι οι προθεσμίες! Ειδικά αν δεν είσαι όσο συνεπής χρειάζεται όλο τον υπόλοιπο καιρό... Όσα χρόνια κάνω αυτή τη δουλειά, έρχονται τέτοιες προθεσμίες 3-4 φορές το χρόνο. Ακόμα να τις συνηθίσω... Και τότε πρέπει όλη μέρα να κοιτάω την οθόνη του υπολογιστή, να είμαι εκεί με τα χέρια κολλημένα στο πληκτρολόγιο, να κάνω πειράματα, να παίρνω αποτελέσματα, να σημειώνω με το μηχανικό μου μολύβι σε μια κόλλα χαρτί, να ψάχνω ανάμεσα στα χαρτιά μου για εκείνα τα πράγματα που σημείωσα τις προάλλες, να γράφω, να σβήνω, να ξαναγράφω, ... Με μια κούπα καφέ από το μεσημέρι, και ας έφτασε βράδυ. Πότε κιόλας έφτασε βράδυ?

Μπροστά στην οθόνη, ανάμεσα σε έναν πάκο χαρτιά, μια κούπα καφέ και το ραδιόφωνο να μου κρατάνε συντροφιά... Με αυτόν τον τρόπο πέρασε κιόλας μια εβδομάδα, έτσι θα περάσει και η επόμενη... Άντε, και μετά θα βρω την ησυχία μου και τους ρυθμούς τους άλλους τους κανονικούς :)