Monday, October 19, 2009

Moi? Tres banalle!

Το ότι είμαι χωριατόπαιδο το έχουμε ήδη επισημάνει, να μην επαλαμβανόμαστε... Έλα όμως που σιγά-σιγά αρχίζω να νιώθω και μπαναλαρία!

Καλεσμένη σε βάφτιση που λαμβάνει χώρα στην πρωτεύουσα Νο1
Βάζω το φορεματάκι μου με το φουρό, τη γόβα μου την ασορτί και νιώθω έτοιμη να πρωταγωνιστήσω σε ταινία με την Τζ. Καρέζη. Παίρνω το τσαντάκι μου στο χέρι το δεξί και κρατάω τον σύζυγο αλά μπρατσέτα με το αριστερό. Μας φτύνω να μη μας ματιάσω!
Φτάνουμε στην ώρα μας, ήταν μόλις 15' με το αυτοκίνητο από το κέντρο. Μόνο που νιώθω πως δε βρίσκομαι στην Αθήνα: δρόμοι φαρδείς, μονοκατοικίες με κήπους, πάρκα, παιδικές χαρές, πράσινο, ιδιωτικά σχολεία... Η Βιέννη η ίδια! Τι έγινε καλέ? Και ο κόσμος? Ήταν το μαλλί από το κομμωτήριο, τα ρούχα μεταξωτά, τα παπούτσια ακριβά. Μπα πανάθεμα τη φτώχια μας!

Καλεσμένη σε βάφτιση που λαμβάνει χώρα στην πρωτεύουσα Νο2
Πάω κομμωτήριο, βάζω full skirt και παπούτσι Tsakiris. Παίρνω τσαντάκι ασορτί στο χέρι το δεξί και κρατάω τον σύζυγο αλά μπρατσέτα με το αριστερό. Μας κοιτάω, αποφασίζω πως ταιριάζουμε με δρόμους φαρδείς, μονοκατοικίες με κήπους, πάρκα, παιδικές χαρές, πράσινο και ιδιωτικά σχολεία, περπατάω με το κεφάλι ψηλά!
Φτάνουμε στην ώρα μας, ήταν στο κέντρο της Αθήνας. Μόνο που νιώθω πως οι υπόλοιποι κάποια σύμπραξη έχουν κάνει με τον Αριστοτέλη. Ή ίσως με τον Περικλή... Μα δε μπορώ αλλιώς να εξηγήσω τη θέση αυτού του σπιτιού, ούτε τη θέα του!
Και μέτα? Σερβιτόροι με γάντια περνάνε, κρατάνε ασημένιους δίσκους με finger food και μας προσφέρουν ντολμαδάκια με σπανάκι και σολωμό, ταρτάκια τυριού με λιαστή ντομάτα, γαρίδες με τζίντζερ... Μασουλάω, κοιτάω γύρω μου με μάτια θεόρατα ανοιχτά πίνακες με σκαλιστές κορνίζες, σκεφτομαι πως στο καλό θα καταφέρω να φωτογραφηθώ με τον Παπακαλιάτη που στέκεται παραπέρα και ρωτάω τον καλό μου αν κι εμείς θα μπορούμε να πάρουμε ένα τέτοιο διαμέρισμα. Στο κάτω-κάτω διαμέρισμα είναι, πόσο πολύ μπορεί να κοστίζει? Το ότι η ματιά που μου έριξε ήταν κάπως απειλητική και γρύλισε κάτι σαν "Εσύ στο γάμο σου σέρβιρες γουρνόπουλο ψητό, αυτό το διαμέρισμα σε μάρανε!" μέσα από τα δόντια, πώς να το εκλάβω? Μπα πανάθεμα την καταγωγή μας!

Ερώτηση Νο1: Μα μόνο εγώ είμαι ένα απλό λαϊκό παιδί στη χώρα αυτή ή απλά έχω μπλέξει με τους 'άλλους' ανθρώπους?

Ερώτηση Νο2: Το άλλο Σάββατο είμαι καλεσμένη σε γάμο που λαμβάνει χώρα στην πρωτεύουσα, να πάρω το ρίσκο και να πάω? Μα τέλος πάντων κοντέυω ένα ερείπιο ψυχολογικά!

----------------------------------------
Επέστρεψα για να συμπληρώσω την ανάρτηση...
Μόλις έκανα μια μικρή on-line έρευνα αγοράς στις προαναφερθείσες περιοχές. Έχει κανείς να μου δωρίσει 1,5εκ. ευρώ? Άντε πάλι, τσάμπα πράγμα βρήκα!!! :)

Thursday, October 8, 2009

Αρχίσαμε!

Αρχίσαμε, αρχίσαμε! Καλή ακαδημαϊκή μας χρονιά!
Βάλαμε τις ποδιές μας, πήραμε τις καινούριες μας σάκες, δηλώσαμε μαθήματα και να' μαστε εδώ έτοιμοι να τα μάθουμε πάλι όλα! Πανεπιστήμονες!
Αλλάξαμε και 'αφεντικό', ποιός μας πιάνει φέτος!
Έφτασαν και οι καινούριοι φοιτητές συν πατεράδων και μανάδων. Αυτοκίνητα, απορίες, εγγραφές...
Να και οι παλιοί φοιτητές με τα χέρια στις τσέπες, έσπευσαν να παραγγείλουν καφέ στο κυλικείο :)

Το ότι τα εργαστήρια μας θα παραμείνουν για κανένα μήνα ακόμα κλειστά είναι άλλη ιστορία. Οι τεχνικοί μας παραθέριζαν το καλοκαίρι και αποφάσιαν πως τώρα είναι η ώρα να ξηλώσουν την οροφή και να περάσουν κλιματισμό...
Το ότι έχουμε ελείψεις σε διδακτικό προσωπικό μια μικρή λεπτομέρεια. Να αρχίσουμε τα μισά μαθήματα τώρα και τα υπόλοιπα σε 2-3 εβδομάδες, δε λέει τίποτα!

Με τούτα κι εκείνα μπαίνουμε σιγά-σιγά στη διαδικασία της μάθησης... Μην πέσουμε με τα μούτρα από την αρχή και μας έρθει βαρύ μετά τις καλοκαιρινές μας διακοπές ;)