Το κορμί μου το φιδίσιο

"Άντε στο καλό μου", σκέφτομαι εντελώς αυθόρμητα μια μέρα, "πρέπει να κάνω κάτι για τον εαυτό μου! Όλα να τα δίνω για τους άλλους, εμένα να μη με νοιάζομαι καθόλου;", κλασσικές γυναικείες ανυσηχίες δηλαδή, που αν έκανα έτσι και έπινα έναν καπουτσίνο αμέσως θα μου περνάγανε, αλλά τέλος πάντων. "Πονάει ο αυχένας μου, πονάει η μέση μου, πονάει ο γοφός μου, πονάει ο από αυτός μου, πώς κατάντησα έτσι;" Κι εκεί που έβαζα voltaren πριν να ξαπλώσω για τον 5/ωρο βραδινό μου ύπνο μού έρχεται μια επιφοίτηση να πάω Pilates. Έχει παρενέργειες η voltaren; Ή σάμπως να φταίει εκείνο το άρθρο που διάβαζα τις προάλλες στο ανυπερβλήτου κύρους περιδικό Yia!;

Μια και δυό το παίρνω απόφαση, "το και το" λέω στον καλό μου, "να πας μπας και ισιώσεις" μου λέει αυτός, βάζουμε κάτω τα ωράρια, τα κανονίζουμε, 2 φορές την εβδομάδα επί 1 ώρα τη φορά, έκλεισε.

Ήρθε εκείνη η αποφράδα μέρα, ξέθαψα μια ξεθωριασμένη φόρμα από αρχαιοτάτων χρόνων που με στένευε τελικά αλλά κομμάτια να γίνει, έβαλα κι ένα t-shirt παλιό του καλού μου να με κόβει, ξεθωρασμένο κι αυτό, και πήγα. Η αίθουσα κατάμεστη, εκτός από μια νεαρά όλες οι υπόλοιπες μου έριχναν 10-20 χρονάκια, γέλασα από μέσα μου, εκδρομή, ποσό δύσκολο να είναι; Φορούσαν βέβαια όλες οι κιουρίες τα κολάν με τις διαφάνειές τους, τα χρώματά τους, τα αθλητικά μπουστάκια τους, είχαν και πεντικιούρ στα γυμνά τους δαχτυλάκια. Εννοείται ότι δεν έβγαλα ποτέ τις κάλτσες!

Στριμώχτηκα σε μια πίσω γωνία, όχι ότι είχε διαφορά, παντού γύρω υπήρχαν καθρέφτες, την παλιατζούρα μου και τους γλουτούς μου μέσα, σιλφίδες όλες οι κιουριές! "Μα είμαστε τώρα για να κάνουμε έξοδα για μοδάτο εξοπλισμό Pilates;" Θα μου την έλεγε ο καλός μου και με το δίκιο του. Τέλος πάντων, κάτι θα βρω, από κάπου θα το ξεθαψω, μπορεί να μου έρχεται, θα πω στην μάνα μου να το μεταποιήσει. Οι γλουτοί μπορούν προς το παρόν να περιμένουν.

Απλώσανε τα στρώματα, έβλεπα, έκανα τα ίδια, πετσετούλα, λάστιχα, μπουκαλάκι με νερό, δεν τα είχα εγώ αυτά, καλά δε θα μου βάζανε και βαθμό, νόμιζα!, άπλωσα το κορμί μου το φιδίσιο φαρδύ-πλατύ, έτοιμη η δικιά σου. Και μέχρι να αρχίσουμε, δεν ήξερα και κάποιον να μιλάω, μου ήρθε να πάρω έναν υπνάκο που πολύ μου έλειπε. Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε η δασκάλα, σάμπως να ήταν εξωτικό, ή έστω είχε σώμα δίχως κόκαλα, ξεροκατάπια προληπτικά.

"Θα έχεις πάντα την κοιλιά σου ρουφηγμένη, προς τα μέσα όταν αναπνέεις, προς τα μέσα κι όταν ασθμαίνεις, να μην φουσκώνει η κοιλιά, να μην φουσκώνουν τα πλευρά, αλλά να θυμάσαι να παίρνεις φυσιολογικά αέρα, μην και μας μείνεις, η πλάτη να είναι πάντα ίσια, απαγορεύεται ρητά η καμπούρα, εκτός αν σας λέω αλλιώς, τα χέρια σφιχτά, τα πόδια τεντωμένα, ωπ φούσκωσες την κοιλιά, μέσα όταν βάζεις αέρα, πιο μέσα όταν βγάζεις αέρα, η μέση να εφάπτεται στο στρώμα, εμπρός μαρς φύγαμε ολοταχώς". Ήδη είχα ένα βουητό στα αυτιά, είχα προφανώς ζαλιστεί, ήρθα να γυμναστώ ή να κάψω φλάντζα; Μέχρι να τα σκεφτώ όλα αυτά είχα χάσει θερμίδες, όχι να πρέπει να κάνω κι ασκήσεις ταυτόχρονα, ή είναι μόνο εγκεφαλικό το άθλημα, γιατί τότε είμαι στο στοιχείο μου, αλλά η καμπούρα και το αυχενικό φεύγουν με τον διαλογισμό;

Πέφτω τ' ανάσκελα, ρουφιέμαι, αλλά και πάλι η κοιλιά πετάγεται, θα δείτε που θα μου την πει, τεντώνομαι, αλλά και πάλι σκευρωμένη είμαι, εδώ θα αφήσω τα κοκαλάκια μου σας το υπογράφω! "Πάρτε βαθιά ανάσα, βγάλτε αέρα και σηκώστε το κεφάλι, κοιτάτε τον αφαλό, μέσα η κοιλιά, στο στρώμα η μέση, ψηλά τα πόδια, τεντωμένα, πλάι τα χέρια, δυνατά, αναπνέετε φυσιολογικά, πάμε 120 κοιλιακούς για ζεσταμα". Για ζέσταμα; Θεός φυλάξοι! Μας φέρνει και κάτι μπάλες ίσα με την πλατεία Ομονοίας να τις κρατάμε με τα πόδια μας. Μωρ' είναι με τα καλά της; Ο ιδρώτας τρέχει ποτάμι, κάνω δυο, βογγάω τέσσερις, ξεφυσάω, ρουφιέμαι, τεντώνομαι, διπλώνομαι, βογγάω ξανά. Οι κιουρίες ατσαλάκωτες, τα πάνε περίφημα, κάνουν και κουβεντούλα μεταξύ τους, εκδρομή για αυτές, για εμένα ρεσιτάλ πόνου πανταχόθεν.

Αναθεωρώ. Βρε σάμπως αν την κοιμόμουν αυτήν την ώρα δις εβδομαδιαίως να έβλεπα πιο εύκολα άμεσα αποτελέσματα στο αυχενικό μου; Λέω τώρα εγώ... Έχω και πιτζάμες καινούριες που μου τις έφερε η θεια-Μαρίτσα δώρο πρόπερσι τα Χριστούγεννα, μόνο 5 κιλά έχω βάλει από τότε, θα μου έρχονται σίγουρα! Ει, και τα πολλά-πολλά περιοδικά κομμένα, ακούτε που σας λέω, μπουσουλώντας έφυγα από εκεί μέσα, κάτι παραπάνω θα ξέρω η Pilatοκαμένη!

Comments

  1. Ασε,δεν ειμεθα για τέτοια βάρβαρα σπορ,θες να μας μαζευουν με τα κουταλάκια; :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ε όχι και με τα κουταλάκια νέους ανθρώπους! Πότε πάμε για κρασάκι σε ταβέρνα; :) :) :)

      Delete
  2. Τι λέτε κ.VAD μου ,που δεν ειμεθα!Να γίνουμε ! Δεν θα εχουν κορμί φιδισιο άλλες κι άλλες ,τυχαιες , κι εμεις οι κουκλαρες , ευφυέστατες κοπέλες θα μεινουμε με την καμπούρα!
    Friποπούλα ,ξεχνα τους υπνους και τις ξαπλες και ξεπατωσου στο πιλάτες και μη σου πω να δεις κατι βιντεακια με γονεις ,που κανουν γυμναστικη στο σπιτι ,εχοντας βαρη τα παιδια! Τι το'χεις βρε το διχρονο και το καμαρωνεις! Πάρ'το και στριφογύριζέ το ,να δεις ποτε ισιωνεις! Αν σου δειξω εγω μια αμερικανα ,που εχει πενταδυμα ,μολις 2 χρονων και εχει ένα σωμα ,που αν το δεις θα πας στο Μαιναλο να φουνταρεις!
    Ελα να ζωηρέψουμε λίγο ,νεότατες κοπέλες ,μην ξανακουσω για πονους και υπνους!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κυρία Νάσια μας, η καμπούρα ου γαρ έρχεται μόνη :)

      Delete
    2. Χαχα, η καμπούρα ου γαρ έρχεται χωρίς αυχενικό, αυτό δεν εννοείς VaD;

      Nasia μου είμαστε και νέες και κουκλάρες και πανέπξυπνες! Κάτι πόντοι ύψος που μου λείπουν εμένα τους έχω περιφέρεια οπότε όλα καλά! :) :)
      Η αλήθεια είναι ότι το πάλεψα 1 μήνα το pilates και τα κατάφερα στο τέλος και δένομαι κόμπο η δικιά σου στο πιτσς φιτίλι, θα γράψω τις λεπτομέρειες σε άλλη ανάρτηση. Εμ, για ποια με πέρασες, για καμια τυχάρπαστη; Χαχα!

      Delete
    3. Fri,να ακούτε τον γερο VaD,για να ξέρετε τι θα σας βρει μετά από χρόνια :)

      Delete
  3. Δεν έχεις το Θεό σου:) Πόσα κονιά έχουμε !!Καλά έπεσες σε ζόρικη γυμνάστρια.!
    Αλλά οι κιουρίες κλασικά σε όλα τα γυμναστήρια με τα αξεσουάρ τους κομπλέ.
    Ρε τι τραβάμε η δύσμοιρες για να'χουμε ένα σώμα γερό :))

    Φιλάκια πολλά !!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Άσε η δασκάλα έχει κάνει λοκαντζής σε άλλη ζωή, χαχα!
      Αλλά δε με ξέρεις καλά, δεν τα βάζω τόσο εύκολα κάτω, θα κάνω τις κιουρίες να με βλέπουν και να μη με γνωρίζουν, από τη γράμμωση, από κανένα σπάσιμο, θα δείξει ;)

      Να έχεις μια όμορφη μέρα!

      Delete
  4. "Εννοείται ότι δεν έβγαλα ποτέ τις κάλτσες!" Χαχα πόσο Θεά είσαι fri μου και πόσο μου έφτιαξες την διάθεση; Χαίρομαι που σε διαβάζω (επειδή γράφεις) μετά από καιρό. Πολλά φιλιά και καλό μηνα ✿

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ψέματα να πω; Αφού πεντικιούρ έκανα μόνο στο γάμο μου, χαχα!
      Καλώς σας βρήκα ξανά Mia Petra, καλό μήνα και σε εσένα :)

      Delete
  5. Μπήκα στην καινούρια ανάρτηση, εκείνη με το καλοκαιρινό τηλεφώνημα της απαυτούλας, αλλά ήρθα κι εδώ να θαυμάσω φιδίσιο κορμί και ένα θα πω!!
    Μου είχε λείψει τόσο πολύ το χιούμορ σου που λέω να συνεχίσω να πηγαίνω ανάποδα σαν τον κάβουρα, γιατί σίγουρα έχω χάσει κι άλλες...κι επειδή δε χορταίνω να σε διαβάζω!....
    Εν τω μεταξύ παίρνω το σχόλιό μου και πάω να το επικολλήσω και στην καινούρια ανάρτηση, για να το δεις σίγουρα! :) :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ τόσο πολύ κάβουρα, να είσαι πάντα καλά και χαρούμενη!
      Και με φιδίσιο κορμί θα σου έλεγα, αλλά δεν είναι όλες Fri. Μα πόσα ταλέντα έχω επιτέλους; χαχα! ;) :-P

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Νέα νύφη στο χωριό*

Κι από Σεπτέμβρη ... μπάχαλο (ή μήπως όχι;)