Μικρό παιδί ο έρωτας με κάνει κάθε τόσο

Σε πολλούς δεν αρέσει αυτή η γιορτή, είμαι μάλλον ένας από αυτούς. Δε χρειάζεται ταμπέλες ο έρωτας για να υπάρξει, χρειάζεται αλήθεια, την αλήθεια μας...

Αυτή τη φορά όμως, ας δούμε τη μέρα ως μια αφορμή για να θυμηθούμε. Να θυμηθούμε πως είμαστε ερωτευμένοι, πως έχουμε φίλους, πως έχουμε όνειρα, πως έχουμε λόγους για να χαμογελάμε. Η καθημερινότητα τελευταία όλο και πιο συχνά μας κλέβει τέτοιες θυμίσεις...

Πώς να με κάνουν να τον δω τον ήλιο μ'άλλα μάτια;

Πώς να σωπάσω μέσα μου
την ομορφιά του κόσμου;
Ο ουρανός δικός μου
η θάλασσα στα μέτρα μου

Πώς να με κάνουν να τον δω
τον ήλιο μ'άλλα μάτια;
Στα ηλιοσκαλοπάτια
Μ' έμαθε η μάνα μου να ζω...

Στου βούρκου μέσα τα νερά
ποια γλώσσα μου μιλάνε
αυτοί που μου ζητάνε
να χαμηλώσω τα φτερά;

Στίχοι: Κώστας Κινδύνης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Την αϋπνία μου μέσα!

Και αναρωτιέμαι τώρα εγώ και λέω: Είναι η αϋπνία κολλητική; Γιατί πέρασα τις προάλλες από του tremens, ο οποίος λέει πως έχει αϋπνίες γιατί δεν μπορεί να στρίψει τσιγάρο, και σήμερα τσουπ το μάτι μου άνοιξε από τις 5:20! Μα κι αυτός ο tremens, άκου τώρα πράμα να σε απασχολεί και να χάνεις τον ύπνο σου. Εγώ πάλι γιατί ταράχτηκα δεν ξέρω...

Άνοιξε το μάτι γαρίδα, το πίεζα με τα χέρια κάτω, τίποτε αυτό. Και μετά σκέφτηκα πως δεν είχα βάλει πλυντήριο. Α, ώστε ξύπνησε η νοικοκυρά μέσα μου, σκέφτηκα. Κάτι ώρες άσχετες που βρίσκει κι αυτή... Για να την ηρεμήσω (και να καταφέρω κι εγώ να κοιμηθώ), σηκώθηκα μέσα στις μαύρες νύχτες, δεν έβρισκα και τις παντούφλες μου, ήταν και παγωμένα κάτω, σκουντούφλησα και στην πόρτα, δεν ήθελα να ανάψω και το φως να μην ξυπνήσω τον άλλο άνθρωπο, τέλος πάντων έφτασα στο πλυντήριο και το πάτησα το κουμπί. Μεγάλη δουλειά να έχεις ξεχάσει να πατήσεις το κουμπί πριν να πέσεις στο κρεβάτι! "Τώρα ησύχασες;", ρωτάω τη νοικοκυρά μέσα μου νευριασμένη κι επιστρέφω στο κρεβάτι. Τα πόδια μου δεν τα πολύ-ένιωθα. Ή από το κρύο ήταν ή που τα είχα τρακάρει στο κούφωμα...

Το πιέζω πάλι το μάτι στο μαξιλάρι, άντε καλέ μου Μορφέα και θα είμαι κομμάτια την υπόλοιπη τη μέρα. Μα μετά σκέφτηκα πως πρέπει να βγάλω θέματα για την εξεταστική. Μπα πανάθεμα με, τώρα βρήκε να ξυπνήσει και η επαγγελματίας μέσα μου; Την καθησύχασα, χρόνος υπάρχει για τα θέματα. Για ύπνο δεν υπάρχει, είναι ήδη 6:30 την αϋπνία μου μέσα!

Λέτε να φταίει που κι εγώ δεν στρίβω τσιγάρα; Να μάθω τέλος πάντων και να φτιάχνω μια ντουζίνα κάθε βράδυ πριν να πάω για ύπνο αν είναι να γιατρευτώ. Δεν καπνίζω βέβαια, αλλά θα τα στέλνω με τον γαλατά πρωί-πρωί tremens, να κάνω και την καλή μου πράξη ;-)