Tuesday, September 9, 2014

Όσα δε φέρνει ο πελαργός

Έρχεται κάποια στιγμή που αναζητάς το τηλέφωνο του πελαργού, μπορεί να φταίει που πλησιάζεις τα 35 (ή μήπως τα έχεις περάσει 3-4 χρόνια τώρα;), ή που έχεις βαρεθεί να ακούς εδώ και μια δεκαετία (πίσω από την πλάτη σου) να σε αποκαλούν "καημένη", ή που όλοι οι φίλοι σού δίνουν ραντεβού σε παιδότοπους μα δε σε συνοδεύουν ποτέ σε εκείνη την καινούρια μπυραρία, ή ακόμα που η κυρά-Απαυτούλα έκανε το τρίτο της παιδί, εσύ άκληρη θα μείνεις;

Και το καλείς το πτηνό, πολύ εξυπηρετικό δε μπορώ να πω, και πριν προλάβεις να το συνειδητοποιήσεις χτυπά το κουδούνι, ανοίγεις την πόρτα, και το πλασματάκι το βρίσκεις στο πρώτο το σκαλί μέσα στο πανί να σε κοιτά σχεδόν παρακλητικά. "Πόσο πολύ μπορεί να μου αναστατώσει τη ζωή 50 πόντους πλασματάκι;", σκέφτεσαι και το παίρνεις μέσα. Βρε ταχύτητα ο άτιμος ο πελαργός!


Πριν να το ακουμπήσεις, χτυπά και πάλι το κουδούνι.
- Παρακαλώ!
- Από τη φορτωτική είμαστε...
- Δεν παρήγγειλα κάτι!
- Ανοίξτε παρακαλώ κυρία μου κι έχουμε κι άλλες παραδόσεις!
Ανοίγεις από περιέργεια κυρίως ορμώμενη.
- Τι κουβαλάτε παρακαλώ;
- Όσα δε φέρνει ο πελαργός!
- Δεν τα θέλω!
- Θα τα πάρεις!
- Άλλα λόγια πέστε βρε παιδιά, με το ζόρι τα προικιά;
Σε κοιτάνε λοξά και μπουκάρουν οι κύριοι με κούνιες, λίκνα, κουρδιστό κρεμαστό, θερμαντήρες, αποστηρωτήρες, μπανάκια, ρουχαλάκια, ριλαξάκια, αρκουδάκια, τζέτζελα, μέτζελα, και στο τέλος δεν έχεις χώρο ούτε να σταθείς.
- Υπογράψτε εδώ ότι τα παραλάβετε, επιστροφές δε γίνονται δεκτές άπαξ, αλέν ντελόν. 
Και κλείνουν πίσω τους την πόρτα.

Πλασματάκι μια σταλιά και ζήτημα είναι αν έχεις πια ένα μέτρο ελεύθερο! Τι να το κάνεις βέβαια; Γιατί ακόμα μπορεί να μην το ξέρεις, αλλά η φορτωτική εκτός από το χώρο σου έκλεψε και τον χρόνο! Θέλεις να πάρεις τον πελαργό να παραπονεθείς, αλλά τώρα ο αριθμός είναι εκτός λειτουργίας. Περίεργα πράγματα, τις προάλλες με την πρώτη έβγαλες γραμμή! 

Το πλασματάκι αρχίζει να κλαίει, κάνεις οχτάρια ανάμεσα στο χαμό για να το βρεις. Ταίζεις, αλλάζεις, κοιμίζεις, ταίζεις, κοιμίζεις, κοιμάσαι, αλλάζεις, ταίζεις, κοιτάς το ρολόι σου κι έχει κιόλας αλλάξει η εποχή. Άντε από εκεί καλέ, και δεν έχεις προλάβει να κάνεις ένα ντουζ της προκοπής! Κι ακόμη να βγάλεις γραμμή, βρε τον άτιμο τον πελαργό!

Και μια μέρα, ενώ πηδάς πάνω από ένα ξυλόφωνο και κατά λάθος πατάς έναν γαιδαράκο με μεγάλα αυτιά, βλέπεις σαν κάτι να έχει παραπέσει στο πλάι του καναπέ. Το σηκώνεις, ένα κουτί, αριθμός φορτωτικής τάδε, θα τους παράπεσε και τρεις μήνες να μην το έχεις δει! Το ανοίγεις και μετά από τόσο καιρό σταματάει ο χρόνος, παγώνει η στιγμή για μια στιγμή. Περιέχει γέλια και χαρές, φωνούλες και γαργαλητά, χεράκια που κρατάνε, ποδαράκια που κλοτσάνε, αγκαλιές, ματάκια φωτεινά. Κι ο χώρος ανοίγει ξανά κι ο χρόνος διαστέλλεται. Και σάμπως για πρώτη φορά δε θέλεις πίσω την παλιά σου ζωή. Γιατί δε μπορείς να καταλάβεις πια πώς μπορεί να έχει νόημα μια μέρα σου χωρίς χαμόγελα φαφούτικα πλατιά...

28 comments:

  1. καλέ συγκίνησες κι εμένα που ακομα καλώ τον πελαργό να τα επιστρέψω!
    Τι πατουσίτσα έχει το Friπόπουλό μας! Πρωταθλητής στο άλμα επι κοντό το βλέπω!
    Αγοράκι ή κοριτσάκι ; Εχω χασει επεισόδια!
    Να σας ζήσει,πάντα χαμογελαστό να το βλέπετε!!!!!!
    Φιλάκια!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ακόμη να βγάλεις γραμμή, ε; Άμα τα καταφέρεις πάντως σφύρα κι από εδώ ;)
      Αγοράκι είναι το καμάρι μας. Και πώς να μην έχεις χάσει επεισόδια που έχω εδώ και μήνες εξαφανιστεί;
      Σε ευχαριστούμε για τις ευχές!

      Delete
  2. Πόσο όμορφα τα έγραψες :))) Να σας ζήσει!!! Να έχει όλα τα καλά, στη ζωή του! Φιλάκια πολλά!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ Ειρήνη, για τις ευχές και για τα καλά σου λόγια!
      Και τα δικά μας φιλιά :)

      Delete
  3. Για το παραπανω σχολιο, ελεος πια με τον καθενα που διαβαζει οσα δε θελει με το ζορι λες κ ειναι υλη για την εξεταστικη! Επισης, το σθενος σου να υπογραφεις τα οσα εκφραζεις δειχνει αρκετα...

    Απο καποιον που διαβαζει μονο οσα γουσταρει κ τα λοιπα τα προσπερνα
    -κρις

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ακριβώς αυτό, ευχαριστώ :)

      Delete
  4. Καλέ τι φανταστικές πατουσογραμμές έχει το μωρό σας;
    Έτσι μούρχεται να του κάνω….πατουσομαντεία!
    Να σας ζήσει το μπεμπέ και να σας κάνει ευτυχισμένους
    Υ.γ
    Για το απαράδεκτο σχόλιο του ανώνυμου υπάρχει και το delete!
    Delete μάνα μου και καθάρισες

    ReplyDelete
    Replies
    1. Καλέ σε ευχαριστούμε! Για κάνε δουλειά και πες τι μας περιμένει από το καμάρι μας, πόσο τρέξιμο έχουμε να ρίξουμε; :)
      Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές xristin, να είσαι κι εσύ καλά!

      Delete
  5. Εκπληκτικό κείμενο Fri! Θέλει πολύ αγάπη και φαντασία για να γράψεις κάτι τέτοιο.. Συνέχισε!
    Επίσης συγχαρητήρια, απέκτησες τον πρώτο σου hater/troller. Σημάδι ότι διαβάζουν ΠΟΛΛΟΙ το blog. Αυτοί οι τύποι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιντερνετικής επιτυχίας!
    Και όχι δεν είναι λογοκρισία να σβήνεις τέτοια σχόλια, ονομάζεται moderation και είναι απαραίτητο για να κρατήσεις το μέρος καθαρό. Δες και: http://xkcd.com/1357/

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Αλέκο, με έκανες και κοκκίνησα (ελαφρώς ;) )!
      Όσο για το άλλο θέμα δεν το ξέρω πώς δουλεύει το σύστημα... Οπότε νιώθω περήφανη και προχωράω στο delete :)

      Delete
  6. Από τη στιγμή που διαθέτει το βρέφος τέτοιο χαριτωμένο πατουσάκι, φαντάζομαι τι όμορφο φατσουλίνι θα έχει!
    Να σας ζήσει το μωράκι σας!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστούμε Αθήνα!
      Καλός είναι πάντως, μοιάζει στη μαμά του ;)

      Delete
  7. Ενα θα σου πω έκλαψα απίστευτα με την ανάρτησή σου!
    Περιέγραψες τόσο όμορφα όλα όσα νιώθουμε, όλες οι μανούλες!
    Πως να μην λατρέψεις αυτό το πατουσάκι!
    Να του δώσεις ένα φιλί από μένα και να του πεις να είναι πάντα ευτυχισμένο!!!
    Και εσύ γερή μέση!
    Πολλά φιλιά και στους δύο!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Έλενα και τις ευχές και για τα τόσο καλά σου λόγια!
      Προς το παρόν από μέση καλά είμαι πάντως, με τους καρπούς δεν τα πάω καλά...
      Φιλιά κι από εμάς!

      Delete
  8. Αχ, βρε Φριούλα μου !!! Πόσον καιρό την περίμενα αυτήν την ανάρτηση και πόσο χάρηκα και συγκινήθηκα όταν την διάβασα !!!!

    Να σας ζήσει το Φριοπουλάκι με την πατούσα-όνειρο !!! Να είναι πάντα γερό και γελαστό και να δίνει και να παίρνει μόνο αγάπη !!! Πολλά φιλιά σε όλους !

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Αγγελική, με συγκινείς!
      Να είσαι καλά και χαρούμενη εύχομαι :)

      Delete
  9. Αχ Φρι τι όμορφη ανάρτηση!!! Από τις ωραίοτερες μαμαδοαναρτήσεις που έχω διαβάσει! Να σας ζήσει το 50 εκταστά πλασματάκι σας!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ!
      Και να ξέρεις φτάσαμε κιόλας τους 70 πόντους! ;)

      Delete
  10. Υπέροχη -όπως πάντα!- και απολαυστική γλυκιά μου Φρι! Να σας ζήσει το μπεμπέ σαν τα ψηλά βουνά! Φιλιά στον πελαργό και...αλέν ντελόν!!! Αχαχα! Τέλεια και η χαιρετούρα!

    Στο μεταξύ, μου έχει λείψει πολύ η γραφή σου, οπότε κανόνισε ανάμεσα στα κενά (στα ποια;;) να μας γράφεις κι εμάς νοστιμιές!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και για τις όμορφες ευχές :-)
      Και φυσικά μετέφερα κιόλας τη χαιρετούρα σου στον πελαργό, μην χάσει η μούρη του!

      Θέλω και θα προσπαθώ να γράφω, μα μας προέκυψε απαιτητικός ο συγκάτοικος...

      Delete
  11. εεεεεεεε!!!!Πασχαλιά στο σπιτι μας!!!Μεγάλες στιγμές,σε άλλη,ακομα καλύτερη φαση η ζωή τωρα...Να σας ζήσει ο νεομπλόγκερας :))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστούμε VaD :-)
      Σε καλύτερη φάση η ζωή όντως, μα δε μου φτάνουν οι ώρες καλέ!

      Delete
  12. χα χα χα α !!!!! χαααααααααααααα! μα πατάνε το γαιδαρο χρυσή μου!!! πρόσεχε, διότι δεν ξέρεις πόσο γρήγορα θα γίνει αυτοκινητο μέ ρόδες και τρενάκι με απο τις ίδιες, να εξυπηρετείσαι κουζίνα-σαλόνι.. πρόσεχε !!! Γαργάλισε πατουσίτσα, φίλα και μυτούλα και μια μεγάλη αγκαλιά για σένα σφιχτή και φιλί σκαστό στο μαγουλάκι σου!! Να σας ζήσει. Να ειστε γεροί πάντα και χαρούμενοι! αει και την θειά Ζουζουνα τηνε πήραν τα ζουμιά.!!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Εμ, δεν τον πατάνε βέβαια! Αλλά να είχε λίγο πάτωμα να προχωρήσω δε θα το έκανα τέτοιο ατόπημα, ποτέ ποτέ ποτέ :-)
      Και γαργάλισα και φίλησα κι έκανα αγκαλιά, έτοιμος ο νεαρός!
      Σε ευχαριστούμε Ζουζούνα, τα φιλιά μας...

      Delete
  13. Ωραίο σαν παραμύθι! Γερό και καλότυχο να είναι το μωράκι σας!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστούμε πολύ πολύ!
      Τα φιλιά μας :-)

      Delete
  14. Να σας ζήσει το μωράκι και να είστε πάντα ευτυχισμένοι!!!
    Απολαυστικότατο κείμενο γεμάτο αλήθειες!!!
    Φιλιά πολλά!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ για τις ευχές σου!
      Και για τα καλά σου λόγια...

      Τα φιλιά μου :)

      Delete