@astakoulis Κάθε φορά που το βλέπω πεθαίνω στα γέλια, μιλάμε για πολύ έμπνευση το βιντεάκι! Πρόβες κάνω, δουλεύω σκληρά, μα λες να τα καταφέρω τόσο καλά; :):)
@stavroulazerva Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ! Βέβαια θα περιμένεις κάμποσο ακόμα, προς το παρόν ξέρω μισή συγχορδία και 3 αό τις 6 χορδές της κιθάρας... Την καλησπέρα μου :)
και γω είχα προσπαθήσει να μάθω κιθάρα με ένα βιβλίο μόνη μου, αλλά τελικά ανακάλυψα οτι χωρίς δάσκαλο δεν έχει προκοπή, ειδικά αν έχεις μελετήσει μουσική ποτέ και δεν ξέρεις να διαβάζεις νότες! Θυμάμαι οτι προσπαθούσα συνεχώς να πάιξω το "the house of the rising sun", δε θυμάμαι αν τα κατάφερα να το βγάλω όλο αξιοπρεπώς ποτε!
@zekia Κι εγώ μόνη μου είχα ξεκινήσει να μαθαίνω αρχικά με ένα βιβλίο που έφερε τον τίτλο "Guitar Lessons for Idiots", μα δεν τα κατάφερα. Και να φανταστείς πως ήξερα και τις νότες! Με τη δασκάλα είναι αλλιώς, σε διορθώνει, σου βάζει ασκήσεις, έχει έννοια να διαβάσεις για να μην σε "μαλώσει", άσε που σκας τόσα λεφτά οπότε αλλάζει η ψυχολογία ;) Για άντε, πιάσε από την αρχή την εκμάνθυνση και μετά θα κάνουμε ντουέτο :Ρ
Καλέ δε λέω για τον Σεπτέμβρη που θα μας έρθει, πού να ξέρω από τώρα τι θα γίνει η γυναίκα, τον προηγούμενο θυμήθηκα εχθές στον ύπνο μου κι είδα εφιάλτη. Τι τα θέλω και τα θυμάμαι θα μου πεις, ε αυτά με θέλουν και με θυμούνται. Αλλά δε μου τη χαλάνε τη ζαχαρένια μου, άι σιχτίρ! Ήταν 8 Αυγούστου (στο περίπου), παραθερίζαμε στο νησί, κι ήμουν αραχτή (λέμε τώρα, όσο αραχτή μπορεί να είναι μάνα με 1,5 και 3 χρονών παιδιά) σε έναν υπαίθριο παιδότοπο (κατάλαβες δηλαδή διασκέδαση, αχ πού είναι εποχές που δεν σήκωνα τον απ' αυτό μου όλη μέρα από τα τρέντι τα μπητς τα μπαρς;) κι έπινα πίνα πορτοκαλάντα (γιατί τα καμάρια μου πάντα θέλουν χυμό, αλλά ποτέ δεν τον τελειώνουν, 5 ευρώ κόστιζε ο άτιμος!). Τα παιδιά μας μαλλιοτραβιόντουσαν έπαιζαν με κάτι άλλα σκασμένα καλά παιδάκια εντός της περίφραξης (ούτε που τα ξέραμε, όσο η αυλόπορτα παρέμενε κλειστή καλά ήταν, δεν παθαίνουν τίποτα), εγώ είχα καθίσει πλάτη για να μη βλέπω και τα λέγαμε με τον καλό μου, ενώ περιμέναμε κάποιους φίλους μας (...
Αρχικά θα πρέπει ίσως να εξηγήσω την μακρόχρονη απουσία μου, θα το κάνω κάποια στιγμή. Λίγο πιο μετά. Δεν ήταν σίγουρα η έλλειψη έμπνευσης. Ούτε χαμόγελων, ούτε αστείων περιστατικών στη ζωή μου. Και ούτε για μια στιγμή δε σταμάτησα να ψάχνω τι θετική πλευρά, ακόμα και στα κάπως δύσκολα. Οκ, έπαθα κάτι στομαχικές και κάτι άλλες αγχώδεις διαταραχές στο ενδιάμεσο, αλλά ψιλοπράγματα. Το σημαντικό είναι ότι είμαστε άπαντες καλά. Κι αποφάσισα να γυρίσω. Ελπίζω για πολύ! Γιατί συμβαίνουν συνέχεια πράγματα, καθημερινές ιστορίες, μικρές στιγμές χαράς, άλλες θυμού κι έντασης, κι εκείνες της θλίψης. Κι αν δεν ψάξουμε να βρούμε την αστεία, την πιο ανάλαφρη πλευρά, ειδικά αυτών των τελευταίων, θα μας παρασύρουν σε μονοπάτια που καθόλου δε μου αρέσουν. Έχω εντωμεταξύ, βρεθεί σε άλλους τόπους, μαζί με το έτερον μου ήμισυ, με τα δυο μας παιδιά (9 και 7 ετών πια), και με τους γονείς μου (αυτό κι αν είναι τεράστιο κεφάλαιο 😉). Σπίτι διπλοκατοικία, αυλές, δέντρα, ξύλα, ταράτσες, λινάτσες, λιόπανα, φύλλα...
Το πήραμε απόφαση, το έτερον μου ήμισυ και εγώ θα παντρευτούμε! Είπαμε να το κάνουμε το βήμα πριν η σχέση μας να πάρει το εφάπαξ, γιατί κοντεύουμε και πλήρεις ενσήμων... Να είμαι ειλικρινής, η ατάκα της αδελφής μου "Τι περιμένεις? Θα έχεις ρυτίδες στο γάμο σου!" νομίζω πως υπήρξε καταλύτης στην απόφαση μας :) Το είπαμε στους γονείς, μας πέταξαν στα μούτρα ένα "Άντε, καιρός ήτανε!" και μας έδωσαν 50/σέλιδο τετράδιο με ονόματα καλεσμένων. Τα βάλαμε στο excel για να κάνουμε πιο εύκολα το άθροισμα και το delete... Διαλέξαμε κουμπάρα και της το είπαμε, αναφώνησε ένα "Άντε, καιρός ήτανε!" και άρχισε να κάνει οικονομία. Από όταν τη θυμάμαι αναρωτίεται πότε θα το πάρουμε απόφαση για να μας παντρέψει, εχουν ασπρίσει τα μαλλιά της να μας περιμένει. Με την αξία της θα βάλει το χέρι βαθιά στην τσέπη... Κλείσαμε το ναό που πήγαινα από μικρό παιδί (παραδοσιακοί γαρ), 'κοσμική ταβέρνα' και φωτογράφο... Έκλεισα ραντεβού για πρόβα νυφικών, πήγα με συνοδεία αδελφής ...
Χαχαχα το έχω ξαναδεί, σούπερ το βίντεοκλιπ, έτσι σε θέλω και σένα, ξεκίνα τις πρόβες!!!
ReplyDeleteΠεριμένω να δω και το δικό σου κλιπ οκ;χαχαχαχα
ReplyDeleteΦιλιά και καλησπέρες!
@astakoulis
ReplyDeleteΚάθε φορά που το βλέπω πεθαίνω στα γέλια, μιλάμε για πολύ έμπνευση το βιντεάκι! Πρόβες κάνω, δουλεύω σκληρά, μα λες να τα καταφέρω τόσο καλά; :):)
@stavroulazerva
Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ! Βέβαια θα περιμένεις κάμποσο ακόμα, προς το παρόν ξέρω μισή συγχορδία και 3 αό τις 6 χορδές της κιθάρας...
Την καλησπέρα μου :)
και γω είχα προσπαθήσει να μάθω κιθάρα με ένα βιβλίο μόνη μου, αλλά τελικά ανακάλυψα οτι χωρίς δάσκαλο δεν έχει προκοπή, ειδικά αν έχεις μελετήσει μουσική ποτέ και δεν ξέρεις να διαβάζεις νότες! Θυμάμαι οτι προσπαθούσα συνεχώς να πάιξω το "the house of the rising sun", δε θυμάμαι αν τα κατάφερα να το βγάλω όλο αξιοπρεπώς ποτε!
ReplyDelete@zekia
ReplyDeleteΚι εγώ μόνη μου είχα ξεκινήσει να μαθαίνω αρχικά με ένα βιβλίο που έφερε τον τίτλο "Guitar Lessons for Idiots", μα δεν τα κατάφερα. Και να φανταστείς πως ήξερα και τις νότες!
Με τη δασκάλα είναι αλλιώς, σε διορθώνει, σου βάζει ασκήσεις, έχει έννοια να διαβάσεις για να μην σε "μαλώσει", άσε που σκας τόσα λεφτά οπότε αλλάζει η ψυχολογία ;)
Για άντε, πιάσε από την αρχή την εκμάνθυνση και μετά θα κάνουμε ντουέτο :Ρ